1 usd = 71.75 inr 1 gbp = 92.59 inr 1 eur = 79.38 inr 1 aed = 19.54 inr 1 sar = 19.13 inr 1 kwd = 236.29 inr

Nov / 2019
22
Friday

കേരളം സിനിമ കണ്ട കഥ

October 26, 2019 | 03:56 PM IST | Permalink



കേരളം സിനിമ കണ്ട കഥ

ഷാജി ജേക്കബ്‌

'the spectacle is not a collection of images, but a social relation among people mediated by images' - guy debord

കണ്ട സിനിമകളുടെ കഥയാണ് നമുക്ക് ചലച്ചിത്രസംസ്‌കാരം. സിനിമ കണ്ടതിന്റെ കഥയല്ല. സിനിമയുടെ കളിയിടങ്ങളുടെ കാര്യവും അങ്ങനെതന്നെ. പാഠത്തിനപ്പുറം അതിന്റെ സാംസ്‌കാരിക പരിതോവസ്ഥകൾ ഓർത്തെടുക്കാനോ അവയെ രാഷ്ട്രീയവൽക്കരിക്കാനോ ചലച്ചിത്രപഠനങ്ങൾ ഈയടുത്തുവരെ പൊതുവെ ശ്രമിച്ചിരുന്നില്ല. ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം തൊട്ടുതന്നെ സാമൂഹ്യ വിതാനത്തിൽ അത് സൃഷ്ടിച്ച ദൃശ്യപ്രതീതിയുടെ സാധ്യതകൾ നാളതുവരെ ഒരു കലയ്ക്കും നൽകാൻ കഴിയാത്തവിധം അനുഭവ സമ്പന്നമായിരുന്നു. നാടക വേദികൾ സൃഷ്ടിച്ച പരിമിതമായ 'പൊതു' സ്ഥലങ്ങളെ സിനിമ വിപ്ലവകരമായി വികസിപ്പിച്ചു. പരമ്പരാഗതവും ആധുനികവുമായ ആഖ്യാന പാഠങ്ങളുടെ സങ്കരരൂപമെന്ന നിലയിൽ സിനിമയും പല വിനോദ രൂപങ്ങളുടെ സംഗമസ്ഥാനം എന്ന നിലയിൽ സിനിമാ തീയറ്ററും ജനപ്രിയ സംസ്‌കാരത്തിന്റെ സാങ്കേതികവും വിപണിപരവും വ്യവസായികവുമായ സാധ്യതകൾ പരമാവധി ഉപയോഗിച്ചു. ക്ലാസിക്കൽ കലാമണ്ഡലങ്ങളും ഫോക്‌സംസ്‌കാരവേദികളും നിർമ്മിച്ച മതിൽവരമ്പുകളുടെ ശൈഥില്യം സിനിമയും സിനിമാ തീയറ്ററും സാധ്യമാക്കി. പ്രേക്ഷകരുടെ (ജനങ്ങളുടെ) പങ്കാളിത്തവും പ്രാപ്യതയും അഭിരുചിയും പ്രാഥമിക പരിഗണന ആയതോടെ സിനിമ കലയുടെയും സംസ്‌കാരത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിൽ ജനാധിപത്യവത്കരണത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ വൻ കുതിപ്പായി മാറി. ഇത്തരം ഘടകങ്ങളെല്ലാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടാണ് മിറിയം ഹൻസൻ 'Babel and Babylon; Spectatorship in American silent Film' എന്ന തന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ (Cambridge, 1991) സിനിമ വ്യാവസായികവും വിപണിപരവുമായ ഒരു പൊതുമണ്ഡലത്തെ നിർമ്മിച്ചു എന്ന് വാദിക്കുന്നത്. സിനിമാ തീയറ്ററുകൾ ഇത്തരം ഒരു പൊതുമണ്ഡലത്തിന്റെ അനിവാര്യമായ സ്ഥലപശ്ചാത്തലമാവുകയും ചെയ്തു. തീയറ്ററുകളിൽ അല്ലാതെ സിനിമയുടെ വ്യവസായ, വാണിജ്യ, കലാപ്രതീതികൾ നടപ്പാകാത്ത കാലമായിരുന്നു പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളിൽ 1960 വരെ ( ഇന്ത്യൻ, കേരളീയ സന്ദർഭത്തിൽ 1980 കൾ വരെയും) എന്ന വസ്തുതകൂടി കണക്കിലെടുത്താൽ ഈ സങ്കലപനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാവും.

പൊതുവെ ചലച്ചിത്രപഠനങ്ങൾ പരിഗണിക്കാത്ത ഒരു വിഷയമാണ് ചലച്ചിത്രോപഭോഗത്തിന്റെ സാംസ്‌കാരിക ഭൂമിശാസ്ത്ര ങ്ങളെന്ന നിലയിൽ സിനിമാതീയറ്ററുകളുടെ ഘടനാപരവും സ്ഥാപന പരവും സാമൂഹ്യവുമായ രാഷ്ട്രീയസ്വഭാവങ്ങൾ. ചലച്ചിത്രപഠനരംഗത്ത് പ്രേക്ഷകരെയും ആസ്വാദനപദ്ധതികളെയും മുൻനിർത്തുന്ന സമീപന ങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രമുഖമാണ് ഈ രീതി. പ്രേക്ഷകരെ പരുവപ്പെടുത്തു ന്നത് സിനിമയുടെ ദൃശ്യപാഠം മാത്രമാണെന്ന ധാരണ ഇവിടെ നിരാകരി ക്കപ്പെടുകയും പ്രേക്ഷകരുടെ സാന്നിധ്യവും അസാന്നിധ്യവും പ്രാതിനി ധ്യവും പ്രതികരണവും മറ്റും സൃഷ്ടിക്കുന്ന നിരവധിയായ സാധ്യതകൾ കൂടിച്ചേർന്നാണ് ഏതു സിനിമയുടെയും സാംസ്‌കാരിക രാഷ്ട്രീയം പൂർത്തീകരിക്കുന്നത് എന്ന ധാരണ രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

സാംസ്‌കാരികരൂപം എന്ന നിലയിൽ സിനിമയുൾപ്പെടെയുള്ള കലാ, മാധ്യമങ്ങളെക്കുറിച്ചു നടത്തുന്ന പഠനങ്ങളിൽ ദൃശ്യപാഠത്തിനു മാത്രം ഊന്നൽ നൽകുന്ന രീതിക്കുപകരം, പ്രേക്ഷകർ അവരുടെ അഭിരുചികൾ, സാംസ്‌കാരിക ഉപഭോഗമെന്ന നിലയിൽ ആസ്വാദനത്തിൽ നടക്കുന്ന പ്രക്രിയ എന്നിവയൊക്കെ പരിഗണിക്കുന്ന സമീപനങ്ങൾ ജനപ്രിയ സംസ്‌കാരപഠനരംഗത്ത് സാംസ്‌കാരിക പഠനങ്ങൾ (Cultural Studies) വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്. സ്റ്റുവർട്ട്ഹാൾ ആവിഷ്‌ക്കരിച്ച സങ്കേതന-വിസങ്കേതന(encoding-decoding) സങ്കല്പനമുപയോഗ പ്പെടുത്തുന്ന മാധ്യമപഠനങ്ങൾ, ഇയാൻ ആംഗ് ടെലിവിഷൻ പരമ്പരകളെ ക്കുറിച്ച് സ്ത്രീ പ്രേക്ഷകരെ മുൻനിർത്തി നടത്തിയ അന്വേഷണം, പിയറിബോർദിയുവിന്റെ പഠനങ്ങളും സിദ്ധാന്തങ്ങളും പിൻപറ്റി ഡേവിഡ് മോർലി ടെലിവിഷൻ പ്രേക്ഷകരെക്കുറിച്ചു നടത്തുന്ന വിശകലനം, ജോൺഫിസ്‌കെ ഷോപ്പിങ്മാളുകളെയും സൂപ്പർമാർക്കറ്റുകളെയും കുറിച്ച് നടത്തുന്ന പഠനം തുടങ്ങിയവയൊക്കെ ഈ രംഗത്ത് ഏറെ പ്രസിദ്ധമായ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. ലോറാമൾവിയുടെ പ്രശസ്തമായ ചലച്ചിത്രപഠനം, Visual pleasure and Narrative Cinema', സിനിമയുടെ കാഴ്ചയെ വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോൾ തീയറ്റർ ഒരു പ്രധാനഘടകമായി മാറുന്നുണ്ട്. 'Scopophilia, voyeurism' എന്നിങ്ങനെയുള്ള അനുഭവങ്ങൾ യാഥാർഥ്യമാകുന്നത് തീയറ്ററിലെ ഇരുട്ടിലും ആൾക്കൂട്ടത്തിനു നടുവിലെ ഏകാന്തതയിലുമാണ്. എന്തായാലും ഭിന്ന ചലച്ചിത്രഗണങ്ങൾക്ക് ലോകമെങ്ങും ഭിന്നതരത്തിലുള്ള പ്രേക്ഷക സ്വീകാര്യതയും തീയറ്റർ പ്രാതിനിധ്യവും പ്രദർശനക്രമവും നിലവിലുണ്ട്. കണ്ട സിനിമയുടെ പാഠവിശകലനത്തിനപ്പുറത്ത് സിനിമക്കാഴ്ചയുടെ സാമൂഹ്യപശ്ചാത്ത ലങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഡേവിഡ് മോർലി എഴുതുന്നു: 'സിനിമ കാണുന്നതിനെക്കാൾ പ്രധാനമാണ് സിനിമ കാണാൻ പോകുക എന്നത്. രാത്രിയിൽ പുറത്തുപോകുക, വിനോദ വിസ്മയങ്ങളുടെയും വിശ്രമത്തിന്റെയും വേളകൾ ഒന്നിച്ചു ലഭിക്കുക എന്നിങ്ങനെ ഈ പോക്കിന്റെ അനുഭവങ്ങൾ പലതാണ്. ചിത്രക്കൊട്ടാരം (Picture Palace) എന്നായിരുന്നു ഏറെക്കാലം സിനിമാതീയറ്ററുകളെ വിളിച്ചിരുന്നത്. ഒരു സിനിമയുടെ കേവലമായ കാഴ്ച എന്നതിനപ്പുറത്ത് വലിയൊരു സാമൂഹ്യാനുഭവത്തിന്റെ രൂപീകരണമാണ് അവിടെ നടക്കുന്നത്. ഇവയൊന്നും പരിഗണിക്കാതെയുള്ള ചലച്ചിത്രപഠനങ്ങൾ തീർത്തും അപര്യാപ്തമാണ്. പക്ഷെ എന്തുപറയാൻ, പഴയ സാഹിത്യാസ്വാദ നത്തിന്റെ മാതൃകയിൽ, സാംസ്‌കാരിക പശ്ചാത്തലം പരിഗണിക്കാതെ കഥാപാഠം മാത്രം പരിഗണിക്കുന്ന രീതിയാണ് ഈ രംഗത്ത് ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നത്'.

സിനിമാ തീയറ്റർ എന്ന ഇടത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ രൂപപ്പെട ലാണ് ഇവിടെ പരിഗണിക്കേണ്ടി വരുന്ന ആദ്യവിഷയം. ജാതി-ജന്മി-നാടുവാഴിത്ത സമൂഹത്തിൽ കലകളും കഠിനമായ തോതിൽ ജാതിവർഗ്ഗ നിർണീതമായിരുന്നു. വരേണ്യ, സവർണ ഭൂവുടമാവിഭാഗങ്ങളുടെ കലാസ്ഥലങ്ങളായി കൂത്തമ്പലങ്ങളും ക്ഷേത്രങ്ങളും കൊട്ടാരങ്ങളും നിലനിന്നപ്പോൾ കീഴാളരുടെയും പണിയാളരുടെയും കലാസ്ഥലങ്ങൾ പാടങ്ങളും വെളിമ്പുറങ്ങളും പുറമ്പോക്കുകളുമായിരുന്നു. പൊതു (Public) എന്നു വിളിക്കാവുന്ന ഇടങ്ങളോ, സ്ഥലങ്ങളോ, വേദികളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പിൽക്കാലത്ത് ക്ലാസിക്ക് , ഫോക് എന്ന വിഭജനം സൃഷ്ടിച്ച് നമ്മുടെ കലാപഠനങ്ങൾ സൗന്ദര്യവൽക്കരിച്ചത് ഈ രണ്ടുവിഭാഗം കലകളെയാണ്. മറ്റൊരു തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ യഥാക്രമം ഉടമകളുടെയും അടിമകളുടെയും കലകളുമായിരുന്നു ഇവ. അഥവാ ഉടമ ശരീരങ്ങളുടെയും അടിമശരീരങ്ങളുടെയും ആവിഷ്‌കാരങ്ങൾ. മേലാളകലകൾ മിക്കതും കലാശാസ്ത്രപരമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ കീഴാള കലകൾ മിക്കതും ആ വിധം വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടാതെ ജീവിതം തന്നെയായി നിലനിന്നു. അവയ്ക്ക് ശാസ്ത്രീയതയും കലാപരതയും കല്പിക്കപ്പെട്ടതേയില്ല. പിൽക്കാലത്തും ജനപ്രിയ സംസ്‌കാരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സൗന്ദര്യ ശാസ്ത്രമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത് ജീവിതവും കലയും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പുകളുടെ മാഞ്ഞുപോകലാണ്. ആ അർത്ഥത്തിൽ കീഴാള കലകളുടെയും (ജീവിതത്തിന്റെ തന്നെയും) അടിമശരീരങ്ങളുടെയും വ്യവസായ, യാന്ത്രിക, വിപണി യുഗത്തിലെ സമീകരണമാണ് ജനപ്രിയ കലകളുടെ സമവാക്യമായി നിലനിൽക്കുന്നതെന്നു കാണാം.

ജനകീയ ആധുനികതയുടെ കലാസ്ഥലങ്ങളായി നാടക ശാലകളും പൊതുവേദികളായി രൂപം കൊണ്ട അവിടങ്ങളിൽ നാടക പ്രദർശനങ്ങളും ജന്മമെടുക്കുന്ന പശ്ചാത്തലം ഇതാണ്. ജനസംഖ്യയിൽ ന്യൂനപക്ഷമായിരുന്ന മേലാളരെ ലക്ഷ്യമിട്ടും പ്രേക്ഷകരാക്കിയുമല്ല നാടകങ്ങൾ രൂപം കൊണ്ടത്; ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന അടിസ്ഥാന, മധ്യ വിഭാഗങ്ങളെ ലക്ഷ്യമിട്ടാണ്. അഥവാ അവരിലേയ്ക്ക് 'കല'യെ 'ഇറക്കി'ക്കൊണ്ടുവന്നാണ്. അങ്ങനെ നാടകവേദി എന്നത് ആധുനിക ജനാധിപത്യ കലാസംസ്‌കാരത്തിന്റെ ആദ്യപൊതുസ്ഥലവും സ്ഥാപനവും അതുവഴി പൊതുമണ്ഡലം തന്നെയുമായി മാറി. സ്വാഭാവികമെന്നോണം നാടകവേദികളുടെ വികാസമാണ് സിനിമ. കമ്പനി നാടകങ്ങൾ, ടൂറിങ് തിയ്യറ്ററുകൾ എന്നിവയെ യഥാക്രമം ഇന്ത്യൻ സിനിമയുടെ പ്രമേയത്തിന്റെയും, രംഗത്തിന്റെയും പൂർവ്വരൂപങ്ങളായി കാണുന്ന പഠനങ്ങൾ ഉണ്ട്. നാടകത്തേക്കാൾ വ്യാവസായികവും വിപണിപരവും സാങ്കേതികവുമായി സിനിമ. ഒപ്പം കൂടുതൽ ജനാധിപത്യപരവും മതേതരവും ജാത്യേതരവും3. നിരക്ഷരർക്കും പ്രാപ്യമായ കല എന്ന നിലയിൽ ആധുനികതയുടെ സാംസ്‌കാരിക മണ്ഡലത്തിൽ അത് അച്ചടിയെ അതിവേഗം മറികടക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ സിനിമ എന്ന കലാരൂപം മാത്രമല്ല അതിന്റെ പ്രദർശന സ്ഥലം എന്ന നിലയിൽ രൂപം കൊണ്ട സഞ്ചരിക്കുന്നവയോ (Touring) താത്ക്കാലികമോ സ്ഥിരമോ ആയ വേദികളും പൊതുമണ്ഡലത്തിന്റെ അവിഭാജ്യഘടകമായി മാറി. അഥവാ ആധുനികതയുടെയും ജനകീയതയുടെയും ഏറ്റവും പ്രബലമായ സാമൂഹ്യ ചിഹ്നങ്ങളിൽ ഒന്നുതന്നെയായി മാറി. ആഷിഷ് രാജാധ്യക്ഷ, ഇന്ത്യയിൽ 1940-50 കാലത്ത് സിനിമാതീയറ്ററുകൾ രൂപം നൽകിയ നവപൊതുമണ്ഡലത്തിന്റെ സാംസ്‌കാരികസാധ്യതകളെ കാണുന്നത്, ഉരുവംകൊണ്ടു തുടങ്ങിയിരുന്ന ദേശരാഷ്ട്രത്തിലേക്ക് സ്വയം ഭാഗഭാക്കാകുന്ന പൗരരെ മുൻനിർത്തിയാണ്. ടിക്കറ്റുവാങ്ങി തീയറ്ററിൽ കയറിയാൽ തങ്ങൾക്ക് അവിടെയുള്ള അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച് പ്രേക്ഷകർക്കു ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. വോട്ടവകാശവും ക്ഷേമാവകാശങ്ങളും മറ്റും പോലെ അവർ അതിനെ കണ്ടു. ഇന്ത്യയിൽ പലേടങ്ങളിലും ഇക്കാലത്തോടെ ജാതിവിവേചനം മറികടന്ന് പൊതുസമൂഹം ഒത്തുകൂടുന്ന ഇടങ്ങളായി സിനിമാതീയറ്ററു കൾ മാറിയിരുന്നുവെന്നും രാജാധ്യക്ഷ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. മിഷേൻ ഫൂക്കോവിന്റെ ഹെറ്ററോടോപ്പിയ എന്ന സങ്കല്പനം മുൻനിർത്തി പല സംസ്‌കാരവിതാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരുടെ സംഗമസ്ഥാനമായി സിനിമാ തിയ്യറ്ററുകളെ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്, ആൻഡ്രൂ ഡിക്‌സ് (2010 : 307).

ഇന്ത്യയിലും ചലച്ചിത്രപഠനം അത്രമേൽ താൽപര്യത്തോടെ ഇടപെടാത്ത മേഖലകളിലൊന്നാണ് സിനിമാതീയറ്ററുകളുടെ സാംസ്‌കാ രിക വിശകലനം. എങ്കിലും സ്റ്റീഫൻ ഹഗ്‌സ്, കൗശിക് ഭൗമിക്, റോസിതോമസ്, എസ്.വി.ശ്രീനിവാസ്, ഭൃഗുപതിസിങ്, ആനന്ദ് തനേജ, രവി വാസുദേവൻ, തിയോഡോർ ഭാസ്‌കരൻ, ആഷിഷ് രാജ്യാദ്ധക്ഷ തുടങ്ങിയവർ ഈ രംഗത്തു നടത്തിയ പഠനങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ബയോസ്‌കോപ്പ്, കിനെമാ, കിനെമാസ്‌കോപ്പ് എന്നീ പേരുകളിൽ 1890 കളുടെ അവസാന വർഷങ്ങളിൽതന്നെ ഇന്ത്യയിൽ സിനിമാപ്രദർ ശനങ്ങളാരംഭിച്ചിരുന്നു. മദിരാശി ഉൾപ്പെടെ വിവിധ നഗരങ്ങളിൽ റോഡ രുകിലും പാർക്കുകളിലും ടെന്റുകൾ കെട്ടി പല കമ്പനികളും ചലച്ചിത്ര ങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചു. സമൂഹത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിലുള്ളവരെയാണ് ഇത് ഏറ്റവും ആകർഷിച്ചത്. മുൻപ് കെട്ടുകാഴ്ചകളായി മാറുന്ന കലകൾ കാണാൻ ജാതിയുടെയും വർഗത്തിന്റെയും വിലക്കുകളുണ്ടായിരുന്ന ഇവർ സിനിമയെ തങ്ങളുടെ കലയായി കണ്ടു. അതിനോടുള്ള പ്രതികരണമെന്ന നിലയിൽ വരേണ്യ വിഭാഗങ്ങൾ സിനിമയെ ദുഷിച്ച ജനപ്രിയ കലയായും കണ്ടു. ആദ്യ കാലത്ത് ഏതാനും മിനിറ്റുകൾ മാത്രം ദൈർഘ്യമുള്ള സിനിമ കാണാൻ മദിരാശിയിൽ കാലണയായിരുന്നു എല്ലാവർക്കും ടിക്കറ്റ് നിരക്ക് എന്നു രേഖപ്പെടുത്തുന്നു, തിയോഡോർ ഭാസ്‌കരൻ.

തുടർന്ന്, ഒരു മണിക്കൂർവരെ ദൈർഘ്യമുള്ള നാടകീയ സിനിമകളുടെ വരവായി. കഥാചിത്രങ്ങൾ. അതോടെ സ്ഥിരം സിനിമാ തീയറ്ററുകൾ നിലവിൽ വന്നുതുടങ്ങി. വിദേശചിത്രങ്ങളുടെ പ്രദർശനം അവയിൽ തുടർച്ചയായി നടന്നു. 1913 മുതൽ ഇന്ത്യൻ സിനിമകളും പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. 1916 ൽ ആർ. നടരാജമുതലിയാർ ദക്ഷിണേ ന്ത്യയിലെ ആദ്യ ചലച്ചിത്രസ്റ്റുഡിയോ സ്ഥാപിക്കുകയും കീചകവധം എന്ന സിനിമ നിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്തു. സ്ഥിരം നാടകശാല കളുണ്ടായി രുന്ന പട്ടണങ്ങളിൽ ദിവസവും നാടകങ്ങൾ കളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതുപോലെ ജനവാസമുള്ളിടങ്ങളിലെല്ലാം, പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ സിനിമയും പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. പലനാടകശാലകളും സിനിമാ കൊട്ടക കളായി മാറി.

മദിരാശിയിലെ തീയറ്ററുകളുടെ കഥ തിയോഡോർ ഭാസ്‌കരൻ വിവരിക്കുന്നു. 1900 ൽ ഇലക്ട്രിക് തീയറ്ററും 1902 ൽ ലിറിക് തീയറ്ററും സ്ഥാപിതമായി. ഗാനമേളകളും നൃത്തപരിപാടികളും ഇത്തരം തീയറ്റ റുകളിൽ നടന്നു. ചെറുപട്ടണങ്ങളിൽ അപ്പോഴും ട്രാവൽ തീയറ്ററുകളുടെ സാന്നിധ്യമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ആയിരം പേർക്കുവരെ ഇരിക്കാവുന്ന ടെന്റുകളിലാണ് സിനിമ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. അന്ന് മദിരാശിയിൽ സജീവമായിരുന്ന ഒരു സ്ഥാപനമാണ് ജോസ് ഇലക്ട്രിക് ബയോസ്‌കോപ്പ് കമ്പനി. എ.വിൻസന്റ് സ്വാമിക്കണ്ണ് എന്ന റയിൽവേ ഡ്രാഫ്റ്റ്‌സ്മാനാണ് മദിരാശിക്കു പുറത്തേക്ക് ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ സിനിമാപ്രദർശനം വ്യാപിപ്പിച്ചത്. എങ്കിലും ആർ. വെങ്കയ്യയാണ് ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സിനിമാ പ്രദർശനത്തിന്റെ പിതാമഹനായറിയപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹമാണ് ഇന്ത്യക്കാരുടെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ആദ്യത്തെ ഇന്ത്യൻ സിനിമാതീയറ്റർ 1913 ൽ നിർമ്മിക്കുന്നത്. ഇന്നും പ്രവർത്തിക്കുന്ന 'ഗെയ്റ്റി'യാണ് ഈ തീയറ്റർ. ജാതി, വംശം, വർഗം തുടങ്ങിയ സാമൂഹിക വിഭജനക്രമങ്ങൾ മറികടന്ന് പൊതുസമൂഹം തന്നെ സിനിമാതീയറ്ററുകളിലെത്തി യിരുന്നു വെന്നും അതാണ് സിനിമാതീയറ്ററുകളെ നാളതുവരെയുള്ള കലാവതരണ സ്ഥലങ്ങളിൽനിന്നു ഭിന്നമാക്കിയതെന്നു സ്റ്റീഫൻ പി.ഹഗ്‌സ് ചൂണ്ടി ക്കാണിക്കുന്നു. വിദേശസിനിമകളിൽ സ്ത്രീകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ തീയറ്ററിൽ മുൻനിരകളിലിരിക്കുന്ന തദ്ദേശീയരായ പ്രേക്ഷകർ നടത്തിയിരുന്ന പ്രതികരണമാണ് ഫിലിംസെൻസർഷിപ്പിന്റെ പിറവിക്കു പിന്നിലെ കാരണങ്ങളിലൊന്ന്. എന്തായാലും സിനിമാതീയറ്ററുകളുടെയും പ്രേക്ഷകരുടെയും എണ്ണത്തിൽ വർധനവാണ് തുടർന്നുണ്ടായത്. നിശ്ശബ്ദസിനിമകളുടെ കാലത്ത് ബഹുഭൂരിപക്ഷവും അമേരിക്കൻ, യൂറോപ്യൻ സിനിമകളാണ് പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ പിന്നീട് ഇന്ത്യൻ സിനിമകൾക്കായി ആ സ്ഥാനം. 1934 ൽ ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സൗണ്ട് സ്റ്റുഡിയോ മദിരാശിയിൽ സ്ഥാപിതമായി. അക്കാലത്തുതന്നെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ മുഴുവൻ തീയറ്ററുകളും ശബ്ദസിനിമയുടെ പ്രദർശനത്തിനുവേണ്ട സാങ്കേതിക മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

 

മലയാളത്തിൽ തുടക്കം തൊട്ടുള്ള സിനിമകളുടെ കണക്കുകൾ ലഭ്യമാണെങ്കിലും തിയറ്ററുകളുടെ വിശദാംശങ്ങൾ ആ വിധത്തിൽ ലഭ്യമല്ല. തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ചരിത്രം മറ്റൊന്നാണ്. 1927-ൽ പോലും അവിടെ 46 തിയറ്ററുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ അത് 225 ആയി ഉയർന്നു എന്നും രേഖകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. മലയാളത്തിൽ സിനിമയുടെ വ്യവസായ സ്വഭാവങ്ങൾ പഠിച്ച ഉമ. ജെ. നായർ പോലും തിയ്യറ്ററുകളുടെ കണക്കുകൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് 1990 കളെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് മാത്രമാണ്.

ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സിനിമാകൊട്ടകകൾ കേരളീയ പൊതുമണ്ഡലത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയിലും സ്ഥിതിയിലും വഹിച്ച പങ്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള പി.കെ. രാജശേഖരന്റെ അന്വേഷണങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്. ആറു പഠനലേഖനങ്ങളാണ് ഈ പുസ്തകത്തിലുള്ളത്. അക്കാദമിക സ്വഭാവമുള്ള ഗവേഷണാത്മക രചനകൾ. വിപുലമായ റഫറൻസിങ്. കുറിപ്പുകൾ. സൂചനകൾ. ഗ്രന്ഥസൂചി. ചരിത്രബദ്ധവും സാങ്കേതികവും ഗണ-രൂപപരവും ആഖ്യാനാത്മകവുമായ ചലച്ചിത്രവിചാരങ്ങൾ. അവയിലെല്ലാമുപരി ചലച്ചിത്രക്കാഴ്ചയുടെ സ്ഥലഭൂപടത്തെ സാകൂതം പിന്തുടരുന്ന മലയാളസിനിമയുടെ സാംസ്‌കാരിക വിമർശനമാതൃക. ബയോസ്‌കോപ്പ് പ്രദർശനവും ടൂറിങ് തീയറ്ററുകളും മുതൽ മൾട്ടിപ്ലക്‌സുകൾ വരെയുള്ളവ നിർണയിച്ച കഴിഞ്ഞ നൂറ്റിഇരുപതുവർഷത്തെ ഇന്ത്യൻസിനിമക്കാഴ്ചയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മലയാളി സിനിമ കണ്ടതിന്റെ കഥ പറയുന്നു, രാജശേഖരൻ. കണ്ട സിനിമകളുടെ കഥയാണ് പൊതുവെ ചലച്ചിത്രപഠനങ്ങളായി നമുക്കു പരിചയമുള്ളത്. സിനിമ കണ്ടതിന്റെ കഥകൾ കഴിഞ്ഞ കാൽനൂറ്റാണ്ടിൽ മാത്രം രൂപംകൊണ്ട ഒരു പഠനപദ്ധതിയാണ് ഇവിടെ. വിശേഷിച്ചും പൊതുമണ്ഡലം എന്ന ഹേബർമാസിയൻ പരികല്പനയുടെ സന്ദർഭത്തിൽ വിദേശികളും സ്വദേശികളുമായ ചലച്ചിത്രപഠിതാക്കൾ ഇന്ത്യൻ സിനിമാസംസ്‌കാരത്തെ പഠിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമാണിത്. ഹേബർമാസിനെ നേരിട്ടാശ്രയിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും രാജശേഖരന്റെ വഴിയും മറ്റൊന്നല്ല. സിനിമയെന്ന കലപോലെതന്നെ പ്രസക്തമാണ് സിനിമ കാണലെന്ന പ്രക്രിയയും എന്നു സ്ഥാപിക്കുന്ന ഒരു പഠനത്തിൽ റൊളാങ് ബാർത്ത് രൂപപ്പെടുത്തുന്ന 'സിനിമാസന്ദർഭങ്ങൾ' എന്ന സങ്കല്പനമാണ് തന്റെ ലേഖനസമാഹാരത്തിനു ശീർഷകമായി രാജശേഖരൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. നവചരിത്രവാദത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രമാണ് ഈ പഠനങ്ങളിലുടനീളം ദീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്. ദേവികയും ഉദയകുമാറുമാണ് ഇതിനുമുൻപ് ഈയൊരു രീതിപദ്ധതിയുപയോഗിച്ച് കേരളത്തിന്റെ സാംസ്‌കാരികചരിത്രപദ്ധതിയിൽ ഇടപെട്ടിട്ടുള്ളത്. സാഹിത്യരചനകൾ, സാഹിത്യേതര രചനകൾ, പത്രവൃത്താന്തങ്ങൾ കാർട്ടൂണുകൾ, വായനക്കാരുടെ കത്തുകൾ, പരസ്യങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ പരമ്പരാഗത ചരിത്രരചനാപദ്ധതിക്കു പുറത്തുള്ള സ്രോതസുകൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി ചരിത്രരചന നടത്തുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരൊറ്റപഠനത്തിന്റെ ബന്ധത്തുടർച്ച നിലനിർത്താൻ കഴിയുന്നുണ്ട്, ഈ അഞ്ചുലേഖനങ്ങൾക്കും.

ഒന്നാമത്തെ ലേഖനം, യൂറോപ്പിലും ഇന്ത്യയിലും കേരളത്തിലും ചലച്ചിത്രപ്രദർശനം തുടങ്ങിയ സന്ദർഭങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളും, കേരളത്തിലെ ചലച്ചിത്രപ്രദർശനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ചില പൊതുധാരണകൾ തിരുത്തുന്ന കണ്ടെത്തലുകളുമാണ് ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്. സ്വാമിക്കണ്ണ് വിൻസന്റ് 1906ലാണ് കേരളത്തിലെ ആദ്യ ചലച്ചിത്രപ്രദർശനം നടത്തിയതെന്ന നിഗമനം, 1903 ഏപ്രിൽ 25ന് മലയാളമനോരമ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ ഒരു മുഖപ്രസംഗം പൂർണമായുദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് തിരുത്തുന്നു, രാജശേഖരൻ. ഈ ലേഖനത്തിന്റെ (പുസ്തകത്തിന്റെ തന്നെയും) ഏറ്റവും മൗലികമായ കണ്ടെത്തൽ ഇതാണ്. അന്യദേശക്കാരായ ഒരു കമ്പനിക്കാർ കോട്ടയത്ത് 1903ൽ തന്നെ സിനിമാപ്രദർശനം നടത്തിയതിന്റെ തെളിവ് മാത്രമല്ല ഈ മുഖപ്രസംഗം. മലയാളികൾ എത്രമേൽ അത്ഭുതാവേശത്തോടെയാണ് സിനിമയെന്ന യാന്ത്രികകലയെ കണ്ടിരുന്നതെന്ന് ചരിത്രത്തിൽ സ്ഥാനപ്പെടുത്തുകയുമാണ് മലയാളമനോരമ. രാജശേഖരൻ എടുത്തുചേർക്കുന്ന 'ഇംഗ്ലീഷ് മോട്ടോഗ്രാഫ് കമ്പനി' എന്ന മുഖപ്രസംഗത്തിൽ നിന്നൊരു ഭാഗം വായിക്കുക:

'ഇംഗ്ലീഷ് വിദ്യാഭ്യാസം കൊണ്ട് ഒരുവിധം നല്ല സ്ഥിതിയിൽ കാലക്ഷേപം ചെയ്യാറായിട്ടുള്ളവരും ചെയ്യുന്നവരുമായി കോട്ടയത്തുള്ള മാപ്പിളമാരിൽ നാലഞ്ചു യുവാക്കൾകൂടി ഈയിട ഏർപ്പെടുത്തിയ ഒരു കമ്പനിയുടെ പേരാണ് മേൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. മാജിക് ലാന്റേൺ എന്ന ഒരുവക വിളക്കിന്റെ സഹായത്താൽ ഓരോ ആളുകളുടെയും മറ്റും പടങ്ങൾ കാണിക്കുന്ന പ്രയോഗത്തിനു അടുത്ത കാലത്തു അത്യാശ്ചര്യകരമായ ഒരു വികാസം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. പടങ്ങൾ സചേതനങ്ങൾ എന്നു തോന്നത്തക്കവണ്ണം ഓരോ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നതായിട്ടുകൂടി കാണിക്കുന്ന സേനോമോട്ടൊഗ്രാഫ് എന്നുപേരായ ഈ സമ്പ്രദായപ്രകാരം ഏതാനും ചില പടങ്ങൾ മൂന്നുനാലുമാസംമുമ്പ് ഈ കോട്ടയത്തു അന്യദേശക്കാരായ ഒരു കമ്പനിക്കാർ കൊണ്ടുവന്നു ഒരു ദിവസം കാണിക്കയുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഈ പടങ്ങളുടെ ചലനത്തിന് ഒരുവക വെട്ടലോ വിറയലോ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ യുദ്ധത്തിലെയും മറ്റും ചില കാഴ്ചകൾ ഇവിടെ കാണിച്ചത് അരങ്ങത്തിരുന്നവരെയെല്ലാം അത്യാശ്ചര്യപരവശരാക്കിത്തീർക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഒരു ദിവസത്തിലധികം ഈ കമ്പനിക്കാർ ഇവിടെ താമസിക്കുകയും പടങ്ങൾ കാണിക്കുകയും ചെയ്തില്ല. ഇവരുടെ വരവിനു മുൻപായിട്ടുതന്നെ ഈ പ്രസംഗത്തിനു വിഷയമായ ഇവിടത്തെ ഇംഗ്ലീഷ് മോട്ടോഗ്രാഫ് കമ്പനിക്കാർ കമ്പനിയായി ചേരുകയും പടങ്ങളും മറ്റും വരാൻ ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്കു പണം അയച്ചു എഴുതി അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇവരുടെ പടങ്ങൾക്കു മേല്പറഞ്ഞ വിറയൽ ലവലേശവും ഉണ്ടാവുകയില്ലെന്നുള്ളതാണ് ഒരു വലിയ വിശേഷമുള്ളത്. ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ഈ ആശ്ചര്യവിദ്യ കണ്ടുപിടിച്ചു ശരിയാക്കുന്ന ആളുകൾ അതിനെ ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു പൂർണതയിലേക്കു വരുത്തിയത് ഈയിടയാണ്. അതിനാൽ അന്യരാജ്യങ്ങളിലും ഇന്ത്യയിൽ എങ്ങും തന്നെയും ഇതുവരെ പ്രചാരപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഈ പ്രയോഗവും കൊണ്ട് കുറഞ്ഞപക്ഷം ഇന്ത്യ ഒട്ടുക്കും പക്ഷേ, സിലോണിലും ഒന്നു സഞ്ചരിച്ചുവരണം എന്നാണ് ഇവരുടെ പ്രോഗ്രാം. അയ്യായിരം രൂപവരെ ഇവർ വീതിച്ചെടുത്ത് ഇതിലേക്കു മുടക്കുകയും ചിലരെല്ലാം അവരവർ ഇരിക്കുന്ന ഉദ്യോഗങ്ങളിൽനിന്ന് അവധികിട്ടാൻ ഞെരുക്കം വരികയാൽ ഉദ്യോഗം രാജിവച്ചൊഴിയുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സാമാനങ്ങൾ വരാനായി പണത്തോടുകൂടി എഴുത്തയച്ചതുമുതൽ ഇവർ അതുവന്നു കാണാനായി കാത്തിരുന്നും വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ബി.എസ്.എൻ. കമ്പനിവക മൊംബാസാ എന്നൊരു തീക്കപ്പലിലാണ് ഈ സാമാനങ്ങൾ ഇംഗ്ലണ്ടിൽനിന്ന് അയച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് എഴുത്തുകിട്ടിയതിന്റെ ശേഷം പെട്ടെന്ന് ഈ തീക്കപ്പൽ മണ്ണെണ്ണപ്പെട്ടികൾക്കു തീപിടിക്കുകയാൽ ആകപ്പാടെ വെന്തുനശിച്ചുപോയി എന്നു പത്രങ്ങളിൽ കണ്ടിട്ട് ഇവർക്കു സാമാന്യത്തിൽ അധികമായ വ്യസനവും ഇച്ഛാഭംഗവും ഉണ്ടാകുവാൻ ഇടയായി. ഒടുവിൽ ദൈവാനുകൂല്യത്താൽ ഇവരുടെ സാമാനക്കെട്ടു കൊളമ്പിൽ ഇറക്കീട്ടു പിന്നെയുള്ള യാത്രയിലാണു ടി തീക്കപ്പലിനു നാശം വന്നതെന്നും കൊളമ്പിൽനിന്നു വേറൊരു കപ്പൽവഴി സാമാനക്കെട്ടു കൊച്ചിയിലേക്കു പോന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിവുകിട്ടി ആശ്വസിച്ചതിൽ പിന്നെയും അനേകം ദിവസം ഇവിടെയും ചിലവ കൊച്ചിയിൽ എത്തിയും കാത്തുകിടന്നതിന്റെ ശേഷം ഈ ആഴ്ചയുടെ ആരംഭത്തിൽ ആണു യഥാർഥത്തിൽ കെട്ടുവന്നുചേർന്നത്'.

ബോംബെ, കൊൽക്കത്ത തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ നടന്ന ആദ്യപ്രദർശനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭിന്നവാദങ്ങളും സ്വാമിക്കണ്ണിന്റെ ചലച്ചിത്രജീവിതത്തിന്റെ വിശദമായ അവതരണവും 'സാലിംബാബ'യെന്ന ഡോക്യുമെന്ററി ചുരുളഴിക്കുന്ന ഒരു ബയോസ്‌കോപ്പ് പ്രദർശകന്റെ ജീവിതകഥയുമൊക്കെയുണ്ട് ഈ ലേഖനത്തിൽ.

ആദ്യകാല ചലച്ചിത്രപ്രദർശനങ്ങളുടെ മുഖ്യ സങ്കേതമായ ടൂറിങ് സിനിമാക്കമ്പനികളെക്കുറിച്ചാണ് രണ്ടാം ലേഖനം. ആത്മകഥകളും സ്മൃതികളും പത്രവാർത്തകളും നഗരജീവിതരേഖകളായി രചിക്കപ്പെട്ട കുറിപ്പുകളുമൊക്കെ മുൻനിർത്തി എഴുതപ്പെട്ട ഈ ലേഖനം, നാലു കാര്യങ്ങളാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. (1) 1910-30 കാലത്ത് ടൂറിങ് തീയറ്ററുകൾക്കുണ്ടായ പ്രചാരവും ജനകീയതയും അവ സ്ഥാപിച്ചെടുത്ത ദൃശ്യസംസ്‌കാരവും. (2) ഭരണകൂടം ടൂറിങ് തീയറ്ററുകൾക്കുമേൽ ഏർപ്പെടുത്തിയ നിയന്ത്രണങ്ങളും ചുങ്കങ്ങളും. (3) 1940കളോടെ അവയ്ക്കു സംഭവിച്ച തകർച്ചയും തിരോഭാവവും. (4) ടൂറിങ് തീയറ്ററുകളെക്കുറിച്ചുണ്ടായ പിൽക്കാല ആഖ്യാനങ്ങളും ചലച്ചിത്രപാഠങ്ങളും.

'നാടോടിസിനിമ'യുടെ കേരളീയാനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കുന്ന കെ.എം. മാത്യുവിന്റെ 'എട്ടാമത്തെ മോതിരം', 1920കളിലെ ഒരു നിശ്ശബ്ദസിനിമയുടെ കാഴ്ച മാത്രമല്ല അവതരിപ്പിക്കുന്നത്, ആ കാഴ്ചയുടെ സമൂഹികാനുഭവം കൂടിയാണ്. നോവലിസ്റ്റ് വിലാസിനി 1930കളിൽ ഒരു സിനിമ കണ്ട കഥ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവചരിത്രകാരൻ ആവിഷ്‌ക്കരിക്കുന്നതു നോക്കുക:

'ഒരു കാൻവാസ് കൂടാരമായിരുന്നു റോയൽ ടാക്കീസ്. ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങിവന്ന ഭീമാകാരനായ ഏതോ പക്ഷിയുടെ ഒടിഞ്ഞ ചിറകുപോലെ തോന്നിയിരുന്നു കീറിപ്പറിഞ്ഞ കാൻവാസുകൊണ്ടു തീർത്ത ആ കൂടാരം. കുലവാഴയും തോരണവും കൊണ്ട് കൂടാരം അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. കൂടാരത്തിനുള്ളിൽ ചുറ്റിനും പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞ മരപ്പലകകൾകൊണ്ടു കെട്ടിയുയർത്തിയ ഗാലറിയാണ് കൃഷ്ണൻ കുട്ടിയും വല്യേട്ടനും രണ്ടണവീതം കൊടുത്ത് ഗാലറിയിൽ കയറിക്കൂടി. നാലണയാണു കസേരയ്ക്ക്. തറ ടിക്കറ്റിന് ഒരണയും. കൂടാരത്തിനകത്ത് വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന വൈദ്യുതവിളക്കുകൾ. കൃഷ്ണൻകുട്ടി വൈദ്യുതവിളക്കുകൾ ആദ്യം കാണുകയാണ്. അതൊരു മഹാത്ഭുതമായിട്ടാണു തോന്നിയത്. ഓരോ വിളക്കിനു സമീപവും ചെന്നു കത്തിക്കുകയും കെടുത്തുകയും വേണ്ടെന്നും ഒരു സ്വിച്ചിൽ അമർത്തിയാൽ വിളക്കുകളെല്ലാം ഒന്നിച്ചു കത്തുകയോ കെടുകയോ ചെയ്യുമെന്നുകൂടി വല്യേട്ടൻ പറഞ്ഞുകൊടുത്തപ്പോൾ അത്ഭുതം കൂടിവന്നു. സാകൂതം നോക്കിയിരിക്കെ വിസിലടി മുഴങ്ങി. വിളക്കുകൾ ഒന്നിച്ചണഞ്ഞു. കൂടാരത്തിന്റെ പിന്നിലെവിടെയോനിന്ന് പ്രകാശത്തിന്റെ ഒരു നാളം നീണ്ടുവന്നു. മുന്നിലൊരു ചിത്രം തെളിഞ്ഞു. ജോർജ് അഞ്ചാമൻ ചക്രവർത്തി! അതേത്തുടർന്ന് 'വെൽക്കം'.

'കളി തുടങ്ങാറായി', തൂണിനു മുന്നിലിരുന്ന് ഒരാൾ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ചിത്രങ്ങൾ ഓരോന്നോയി തെളിഞ്ഞുതുടങ്ങി. പൊടി പറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പാഞ്ഞുവരുന്ന ഒരു വെള്ളക്കുതിര. അതിന്റെ പുറത്ത് മുഖംമൂടി ധരിച്ച ഒരു മനുഷ്യൻ. തൂണിനു മുന്നിലിരുന്നയാൾ വിവരണം ആരംഭിച്ചു'.

ശോഭനാ പരമേശ്വരൻനായരും 1930കളിൽ തിരുവനന്തപുരത്തു കണ്ട കൂടാരസിനിമകളെക്കുറിച്ചെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. താൽക്കാലിക തീയറ്ററായിരുന്ന കാലത്ത് എറണാകുളത്തെ ''മേനക'യിൽ അമാനുള്ള ഖാൻ എന്ന കഥപറച്ചിലുകാരൻ നേടിയ അമാനുഷികമായ താരപദവിയെക്കുറിച്ച് ജെ.എം. രാജു എഴുതുന്നു.

ഇതേ കാലത്തുതന്നെ ഇന്ത്യയിൽ പലേടത്തും സ്ഥിരം തീയറ്ററുകൾ വന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. ഇതോടെ ടൂറിങ് തീയറ്ററുകളുടെ നിലനിൽപ്പ് പ്രതിസന്ധിയിലായി. ഒപ്പം കർശനമായ ഇലക്ട്രിക്കൽ, ഫയർ നിയമങ്ങളും കനത്ത ലൈസൻസ് ഫീസും മുതൽ നിശിതമായ സദാചാര സെൻസറിങ് വരെയുള്ളവ അവയുടെ ഭാവി ഇരുളടഞ്ഞതാക്കി. 1918ലെ ഇന്ത്യൻ സിനിമാറ്റോഗ്രാഫ് നിയമം ഈ ചരിത്രത്തിലെ നാഴികക്കല്ലാണ്. ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഇടപെടൽ എന്ന നിലവയിൽ ആ വിഷയം രാജശേഖരൻ ദീർഘമായി ചർച്ചചെയ്യുന്നു. ഒപ്പം, ടൂറിങ് തീയറ്ററുകൾ നേരിട്ട പ്രതിസന്ധിയെക്കുറിച്ച് കെ.വി. കോശിയുടെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളിൽ നിന്നും ജിയോപിക്‌യേഴ്‌സിന്റെ എൻ.ജി. ജോണിന്റെ ആത്മകഥയിൽ നിന്നുമുള്ള ഓരോ ഭാഗങ്ങൾ എടുത്തുചേർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. (ആത്മകഥകൾ ചരിത്രമെഴുതുന്നതിന്റെ മികച്ച മാതൃകയെന്ന നിലയിൽ ഈ ലേഖനവും ഇനിയുള്ള ലേഖനവും സാംസ്‌കാരിക പഠിതാക്കൾ ശ്രദ്ധിക്കാവുന്നതാണ്.)

മഹാരാഷ്ട്രയിലെ 'ജത്ര'കളിൽ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്ന കൂടാരസിനിമാസംസ്‌കാരത്തെയും അവയെ മുൻനിർത്തി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട 'റോഡ്, മൂവി' (2010), ടൂറിങ് ടാക്കീസ് (2012), ദ സിനിമാട്രാവലേഴ്‌സ് (2016) എന്നീ സിനിമകളെക്കുറിച്ചാണ് അവസാനഭാഗം.

സിനിമാപ്രദർശനത്തിന്റെയും പ്രദർശനശാലകളുടെയും ചരിത്രവും സംസ്‌കാരവും അപഗ്രഥിക്കുകയാണ് പൊതുവെ ആദ്യ രണ്ടു ലേഖനങ്ങളുമെങ്കിൽ, 'സിനിമക്കുപോയവർ' എന്ന മൂന്നാം ലേഖനം 'കാണി' എന്ന അവസ്ഥയിലേക്കും അസ്തിത്വത്തിലേക്കും പരിണമിച്ച കേരളീയ സിനിമാപ്രേക്ഷകരുടെ കഥ പറയുന്നു. കേരളീയ പൊതുമണ്ഡലത്തിന്റെ നിർമ്മിതിയിൽ സിനിമാതീയറ്ററുകളും അവിടെ രൂപംകൊണ്ട 'പൗര'സമൂഹവും വഹിച്ച പങ്കിന്റെ ചരിത്രാപഗ്രഥനവും സാംസ്‌കാരിക വിശകലനവുമാണ് ഈ ലേഖനം. പത്രങ്ങളിലും ആനുകാലികങ്ങളിലും സിനിമയെയും തീയറ്ററുകളെയും കാണികളെയും കുറിച്ചു വന്ന പ്രതികരണങ്ങളെ 'പൊതുജനാഭിപ്രായങ്ങ'ളായി കാണുന്ന രീതിയാണ് രാജശേഖരൻ ഇവിടെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. മലയാളരാജ്യം, ചിത്രവാരിക, നവസരസൻ, ചിത്രം തുടങ്ങിയ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള രചനകൾ ഉദാഹരണം. സിനിമക്കുപോക്കിന്റെ സാമൂഹികവും വൈയക്തികവുമായ വൈകാരിക-മനഃശാസ്ത്ര അനുഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള റൊളാങ് ബാർത്തിന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചും കേരളത്തിലെ തീയറ്ററുകളെക്കുറിച്ചുണ്ടായ മുൻപഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിച്ചും ഈ ലേഖനം പൂർത്തിയാക്കുന്നു, രാജശേഖരൻ.

കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പ് എന്നിവരുടെ ആത്മകഥകളിൽ, നിശ്ശബ്ദസിനിമയുടെ കാലത്ത് അവർ സിനിമ കണ്ട അനുഭവങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട്, മലയാളിയുടെ കാഴ്ചസംസ്‌കാരത്തിന്റെയും ദൃശ്യാധുനികതയുടെയും രൂപീകരണത്തിന്റെ ഒരു സമാന്തരചരിത്രം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു, ഈ ലേഖനം. ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പിന്റെ ഈ ഓർമ്മ വായിക്കുക:

'അന്നു സിനിമ സംസാരിച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നില്ല. ആംഗികഭാഷയേ ആ കലയ്ക്കു സ്വാധീനമായിരുന്നുള്ളൂ. സന്ദർഭസൂചകങ്ങളായ ചില വാക്യങ്ങൾ വെളിച്ചത്തിന്റെ അക്ഷരത്തിൽ ഇടയ്ക്കു യവനികയിൽ വരും, മായും. അന്നായിരുന്നു അഭിനയം അധികം സൂക്ഷ്മവും ഭാവവ്യഞ്ജകവുമായിരുന്നതെന്നു തോന്നിപ്പോവുകയാണ്. വാചികാഭിനയം സർവാതിശായിയായ പ്രാധാന്യം നേടിക്കഴിയുമ്പോൾ മുഖഭാവങ്ങൾക്കും അംഗഭാഷയ്ക്കും മിഴിവു കുറയുന്നു. അതുകൊണ്ടു മൂകസിനിമയാണ്, സംഭാഷണശക്തമായ സിനിമയല്ല, സ്വാഭാവികം എന്നല്ല വിവക്ഷ. ഇപ്പോൾ ശാസ്ത്രസങ്കേതാനുപ്രാണിതമായ ആ കല ദൂരത്തിന്റെയും കാലത്തിന്റെയും വിടവുകൾ എടുത്തുകളഞ്ഞ സാന്ദ്രസംഭവമായ ജീവിതംപോലെയോ ജീവിതംതന്നെയോ ആയിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അന്യാദൃശമായ വിജയമാണിത്.

കൂട്ടുകാരെ കിട്ടിയാൽ അന്നു ചിലപ്പോൾ സിനിമ കാണാൻ പോകാറുണ്ട്. തേക്കുംകാട്ടിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്താണ്, എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായ ചില കോളേജുവിദ്യാർത്ഥികളും ഞാനും സായംകാലത്തു സമ്മേളിക്കാറ്; പല വിഷയങ്ങളെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാറ്.... ഒരിക്കൽ സംഭാഷണത്തിനിടയ്ക്കു ഒരു സുഹൃത്തെടുത്തിട്ടു: 'നമുക്ക് ഇന്നു സിനിമയ്ക്ക് പോവാം? 'സുലോചന'യാണ് അഭിനയിക്കുന്നത്. ദേശാഭിമാനം തുളുമ്പുന്ന ഒരു രജപുത്രകഥ'. അന്നു ഭാരതീയസിനിമാവേദിയിൽ അഭിനയവൈദഗ്ദ്ധ്യവും അഭിജാതസൗന്ദര്യവും തന്മയീഭാവസാമർത്ഥ്യവും കൊണ്ട് എല്ലാവരുടെയും ചിത്തവൃത്തിയെ അപഹരിക്കയും ആദരാഭിനന്ദനങ്ങളെ ആർജ്ജിക്കയും ചെയ്തിരുന്ന അദ്വിതീയ 'താര'മാണ്, സുലോചന. ഏതോ ആംഗലയുവതിയാണത്രേ, ആ നാമധേയം സ്വീകരിച്ചു ഭാരതീയജീവിതം യഥാതഥമായി രംഗത്ത് ആവിഷ്‌കരിച്ചു ഭാരതീയയെക്കാൾ ഭാരതീയയായി പ്രശോഭിച്ചിരുന്നത്! 'സുലോചന' അഭിനയിച്ച ഒരു ചിത്രം അതിനുമുൻപു ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. നായകന്റെ പ്രേമപുഷ്പത്തിൽ അകാരണമായി, സന്ദർഭസാംഗത്യം കൊണ്ടു മാത്രം സംശയകീടം കടന്നുകൂടുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി ദാമ്പത്യജീവിതത്തിൽ വളർന്നുവരുന്ന വികൃതയാതനകളെ ധൈര്യത്തോടെ, സാമർത്ഥ്യത്തോടെ, തരണം ചെയ്തു പ്രതികൂലപരിതഃസ്ഥിതികളെ പരാജയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു യുവതിയാണ് അതിൽ, ആ നടി. എനിക്ക് ഒരിക്കൽകൂടി സുലോചനയുടെ അഭിനയം കാണാൻ കൗതുകം തോന്നി.

ആദ്യന്തം കോരിത്തരിപ്പിക്കുന്ന കഥ. അഗാധമായ ആദർശബോധത്തിന്റെ അടിയൊഴുക്കുള്ള ദേശാഭിമാനം മുറ്റിനിൽക്കുന്ന സംഭവഗതി. ജീവിതമാണ്, നാട്യമല്ല എന്നു തോന്നിക്കുന്ന രംഗങ്ങളും. എന്റെ ഹൃദയത്തെ അതു ഗാഢമായി ആവേശിച്ചു. നമ്മുടെ പൗരിമാരിൽ, ഗ്രാമീണയുവതികളിൽ രാജ്യത്തിനുവേണ്ടി സർവവും ത്യജിക്കുവാൻ, സർവവും സഹിക്കുവാൻ വീരപത്‌നിയായി വൈധവ്യംപോലും വരിക്കാൻ ഉള്ള ആ ദേശാഭിമാനം സംക്രമിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ! എന്റെ ഭാവന ജീവിച്ച ആ അനുഭവമാണ്, ലാളിച്ച അഭിനിവേശമാണ്, 'സാഹിത്യകൗതുകം' നാലാം ഭാഗത്തിലെ 'സ്ത്രീ' എന്ന ത്യാഗവീരകാല്പനികകവിതയായി വളർന്നത്. നടക്കുമ്പോഴും കിടക്കുമ്പോഴും ഇരിക്കുമ്പോഴും ആ കഥയിലെ കല്പനകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മൊട്ടിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. 'ഇന്ദുമതി' എന്ന പേരിൽ 'കൈരളി'യിലാണ്, അതു പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയതെന്നാണോർമ്മ'.

ലിയോ ടോൾസ്റ്റോയി, 1906ൽ, സിനിമയുടെ മാന്ത്രികകല സാഹിത്യഭാവനയെ അട്ടിമറിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചെഴുതിയതിനു സമാനമാണ് ജിയുടെ അസാധാരണമായ നിരീക്ഷണങ്ങൾ.

'വസ്തുക്കളും പെരുമാറ്റങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും കൂട്ടിയിണക്കപ്പെട്ട ഒരു സമുച്ചയമായി ചലച്ചിത്രം മാറിയതോടെ രൂപപ്പെട്ട സിനിമാനുഭവത്തിൽ മൂന്നു പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; സഫലത്തിന്റെ അനുഭവം, സന്ദർഭത്തിന്റെ അനുഭവം, കഥാലോകത്തിന്റെ അനുഭവം. സിനിമാശാലയാണ് സ്ഥലത്തിന്റെ അനുഭവം നൽകിയത്. അഭയസ്ഥാനമായ വീടിനും തുറന്നസ്ഥലമായ നഗരത്തിനും മധ്യേയുള്ള സ്ഥാനമായിനിന്ന സിനിമാശാല സമാനമായ വൈകാരികാനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കാൻ ആളുകളെ സഹായിച്ചു. ആവാസത്തിന്റെ ഒരു വിശേഷരൂപമായിത്തീർന്ന അതിൽ ഒരാൾക്ക് ഊരുചുറ്റിയായിത്തീരാനും സ്വന്തം ഇടത്തെ സ്ഥിരവാസിയാകാനും കഴിഞ്ഞു. ഭൗതികസ്ഥലമെന്നപോലെ പ്രതീകങ്ങളും ധർമങ്ങളും പങ്കുവയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഇടവുമായ സിനിമാശാല ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലൊന്നും സാമൂഹിക സ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നുമായി മാറി. സിനിമാനുഭവത്തെ രൂപപ്പെടുത്തിയ ഈ അടിസ്ഥാനഘടകം സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ മണ്ണിൽ സ്ഥാനാന്തരണത്തിനു വിധേയമായിക്കഴിഞ്ഞതോടെ സിനിമാനുഭവത്തിന്റെ പ്രകൃതിയും മാറിക്കഴിഞ്ഞു'.

'കാപ്പിറ്റോൾ മുതൽ മൾട്ടിപ്ലക്‌സ് വരെ' എന്ന നാലാം ലേഖനം കേരളത്തിലെ സിനിമാതീയറ്ററുകളുടെ സാമാന്യചരിത്രം സംഗ്രഹിക്കുന്നു. 1920കളിലെയും 30കളിലെയും തീയറ്റർപരസ്യങ്ങളിലാണ് തുടക്കം. തിരുവനന്തപുരത്തെ കാപ്പിറ്റോൾ, ന്യൂ തുടങ്ങിയവയുടെ പത്രപരസ്യങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ചലച്ചിത്രക്കാഴ്ചയുടെ ജനപ്രിയസംസ്‌കാരസാധ്യതകൾ, ടൂറിങ് തീയറ്ററുകളിൽ നിന്നു ഭിന്നമായി സ്ഥിരം തീയറ്ററുകൾ ഉറപ്പുനൽകുന്ന സാങ്കേതികസൗകര്യങ്ങളിലാണ് ഊന്നുന്നത്. ദൃശ്യസംസ്‌കാരം ആധുനികമാകുന്നതിന്റെ ചരിത്രസൂചനകളാണിവ.

വിഗതകുമാരന്റെ 'വിവാദ'പ്രദർശനത്തിനു മുൻപുതന്നെ കാപ്പിറ്റോളിന്റെ കഥ തുടങ്ങുന്നു. 'ആദ്യമലയാളസിനിമ'യുടെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭിന്നാഭിപ്രായങ്ങൾ ചർച്ചചെയ്യുന്ന ഗ്രന്ഥകാരൻ, കാപ്പിറ്റോൾ തീയറ്ററിന്റെ ചരിത്രം സൂക്ഷ്മമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. തുടർന്ന് എം ടി, കോഴിക്കോട് ക്രൗൺ തീയറ്ററിനെക്കുറിച്ചെഴുതിയ കുറിപ്പ്. തിരുവനന്തപുരത്തെ തീയറ്ററുകളുടെ കഥ. സി.ബി. കുമാർ 1930കളിൽ എഴുതിയ സിനിമാനിരൂപണങ്ങളുടെ ചർച്ച. ആദ്യകാലം തൊട്ട് 1980കൾ വരെയുള്ള ചലച്ചിത്രമാസികകളും അവയിലെ സിനമാവിമർശനങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ച ചലച്ചിത്രക്കാഴ്ചയുടെ അപഗ്രഥനം. 1970ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'മലയാളസിനിമാ ഡയറക്ടറി' കേരളത്തിലെ തീയറ്ററുകളെക്കുറിച്ചു നൽകുന്ന കണക്കുകൾ, ടിക്കറ്റ് നിരക്കുൾപ്പെടെയുള്ള വിവരങ്ങൾ എന്നിവ പിന്നീടു വരുന്നു. ഒരു കൗതുകം നോക്കുക. 1970ൽ കേരളത്തിൽ ആകെ 560 സിനിമാതീയറ്ററുകളാണുണ്ടായിരുന്നത്. 1996ൽ ഇത് 1600 ആയി. പക്ഷെ 2012 ആകുമ്പോഴേക്കും 1970ലെ അതേ എണ്ണത്തിലേക്കു താഴുന്നു. വായിക്കുക:

'ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തെ കേരളത്തിലെ സിനിമാശാലകളുടെ തകർച്ചാക്കാലത്തിന്റെ തുടക്കമായും അടയാളപ്പെടുത്താം. ടെലിവിഷന്റെയും വീഡിയോയുടെയും ഇന്റർനെറ്റിന്റെയും വ്യാപനത്തോടെ കാണികൾ കുറഞ്ഞ് തിയേറ്ററുകൾ പൂട്ടാൻ തുടങ്ങിയ കാലമാണിത്. 1990-കളുടെ മധ്യത്തിലാണ് വിപര്യയം തുടങ്ങിയത്. 2000-2010 ലെ സൂചികകൾ പ്രകാരം ഇന്ത്യയുടെ സാക്ഷരതാനിരക്ക് 12.5 ശതമാനം വർധിച്ചു. പത്രം വായിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണത്തിൽ മുപ്പതുശതമാനവും ടെലിവിഷൻ കാഴ്ചക്കാരുടെ എണ്ണത്തിൽ 36.7 ശതമാനവും എഫ്.എം. റേഡിയോ ശ്രോതാക്കളുടെ എണ്ണത്തിൽ 56 ശതമാനവും വർധന നേടി. എന്നാൽ സിനിമയുടെ പ്രചാരം ആറുശതമാനം കുറയുകയാണു ചെയ്തത്. കേരളത്തിൽ ഈ ദശകത്തിൽ ടെലിവിഷന്റെ പ്രചാരം ഏതാണ്ട് നൂറുശതമാനത്തിനടുത്താണ്. ഇതിന് ആനുപാതികമാണ് എഫ്.എം. റേഡിയോ, ഇന്റർനെറ്റ് എന്നിവയുടെ വളർച്ച. എന്നാൽ പ്രചാരത്തിൽ സിനിമ 60 ശതമാനത്തിലേറെ തകർച്ച നേരിട്ട ദശകമാണിത്. 1996-ൽ കേരളത്തിലെ തിയേറ്ററുകളുടെ എണ്ണം 1600 ആയിരുന്നു. 1986-ൽ ഉണ്ടായിരുന്നതിനെക്കാൾ 300 തിയേറ്ററുകളുടെ വർധന; 1986-ൽ 1300, 1996-ൽ 1600, 2004-ൽ എണ്ണം ആയിരമായി കുറയുന്നു. 2007-ൽ എണ്ണൂറിലേക്കും 2012 ആകുമ്പോഴേക്കും അത് 561 എന്ന നിലയിലേക്കും കൂപ്പുകുത്തുന്നു. എ, ബി, സി, ക്ലാസുകളായി തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്ന തിയേറ്ററുകളിൽ ഗ്രാമ-അർധനഗരങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ബി, സി ക്ലാസ് തിയേറ്ററുകളാണ് വൻതോതിൽ അടച്ചുപൂട്ടൽ നേരിട്ടത്. ബി, സി ക്ലാസ്സുകളിൽപ്പെട്ട സിനിമാശാലകൾ പൂട്ടുന്നതിന്റെ വാർത്തകൾ 2004 തൊട്ടുതന്നെ മലയാളപത്രങ്ങളുടെ പ്രാദേശിക പേജുകളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു'.

ശീർഷകത്തിലുണ്ടെങ്കിലും, കേരളത്തിലെ മൾട്ടിപ്ലക്‌സ് സംസ്‌കാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച ലേഖനത്തിലില്ല. സിനിമാപ്രദർശനം, തീയറ്ററുകൾ, കാണികളുടെ സാമൂഹിക പ്രാതിനിധ്യം തുടങ്ങിയവ മുൻനിർത്തി, ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ പൊതുമണ്ഡല രൂപീകരണത്തിൽ സിനിമാതീയറ്ററുകൾ വഹിച്ച പങ്ക് ഏറ്റവും നന്നായി പഠിക്കുന്ന എസ്.വി. ശ്രീനിവാസിന്റെയും തിയോഡോർ ഭാസ്‌കരന്റെയും ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നില്ല എന്നതാണ് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ വലിയ പരിമിതി. പൊതുമണ്ഡലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾക്കെല്ലാമാധാരമായ ഹേബർമാസിന്റെ ഗ്രന്ഥവും രാജശേഖരൻ റഫർ ചെയ്തു കാണുന്നില്ല. മലയാളത്തിൽ അപൂർവംതന്നെയായ ഇത്തരമൊരു ചലച്ചിത്ര-സംസ്‌കാരപഠനത്തിന് കുറെക്കൂടി അക്കാദമിക ഗൗരവവും സൂക്ഷ്മതയും കൈവരുത്താമായിരുന്നു, മേല്പറഞ്ഞ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ കൂടി ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെങ്കിൽ.

അഞ്ചാമധ്യായം മലയാളസാഹിത്യരചനകളിലെ ചലച്ചിത്ര സൂചകങ്ങളുടെ വിശകലനമാണ്. തകഴിയുടെ 'ത്യാഗത്തിനു പ്രതിഫലം' (1934) എന്ന നോവലിലാണ് തുടക്കം. 'കാപ്പിറ്റോൾ' തീയറ്ററിൽ സിനിമ കാണാൻ പോകുന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ. സിനിമക്കാഴ്ച നൽകുന്ന ജീവിതാഘാതങ്ങൾ. പി. കുഞ്ഞിരാമൻനായർ 'സിനിമകഴിഞ്ഞാൽ' എന്ന കവിതയിലും (1947), തകഴി 'രണ്ടിടങ്ങഴി'യിലും (1948), പൊറ്റക്കാട് 'ഒരു തെരുവിന്റെ കഥ'യിലും (1960), പി.എ. സെയ്തുമുഹമ്മദ് 'സുൽത്താൻ വീടി'ലും, എം. മുകുന്ദൻ 'ഡൽഹി'യിലും (1969) 'മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളി'ലും (1974), എൻ.എസ്. മാധവൻ 'ലന്തൻ ബത്തേരി'യിലും (2003), ഇ.വി. റെജി 'ദർശന ടാക്കീസി'ലും (2013), ടി. പത്മനാഭൻ 'പ്രകാശം പരത്തുന്ന പെൺകുട്ടി'യിലും സക്കറിയ 'ലാസ്റ്റ് ഷോ', 'ഇതാ ഇവിടെ വരെയുടെ പരസ്യവണ്ടി പുറപ്പെടുന്നു' എന്നീ കഥകളിലും പി.വി. ഷാജികുമാർ '18+'ലും പ്രമോദ് രാമൻ 'ചാരത്തുവാല'യിലും പി.എൻ. ഗോപീകൃഷ്ണൻ 'പോളാ ടാക്കീസ്-എസ്.എൻ. പുരം' എന്ന കവിതയിലുമൊക്കെ സൂചിതമാക്കുന്ന ചലച്ചിത്രജീവിതത്തിന്റെ ചർച്ചയാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം. മാധവന്റെ നോവലും സക്കറിയയുടെ കഥയും മുൻനിർത്തിയുള്ള വിശദമായ സാംസ്‌കാരികാപഗ്രഥനമാണ് ഈ പഠനത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. സാഹിത്യവും സിനിമയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ അന്തർപാഠപരമായ വിശകലനം എന്ന നിലയിൽ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നു, ഈ ലേഖനം. സിനിമയുടെ കലാജീവിതത്തിലൂടെ ഒരു നഗരത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയജീവിതം ചരിത്രവൽക്കരിക്കുന്ന ആനന്ദിന്റെ 'പരിണാമത്തിന്റെ ഭൂതങ്ങൾ' എന്ന നോവൽ കൂടി വിശകലനത്തിനെടുത്തിരുന്നുവെങ്കിൽ ഈ പഠനം കൂടുതൽ സമഗ്രമാകുമായിരുന്നു.

അവസാന ലേഖനം, തിരുവനന്തപുരത്ത് മലയിൻകീഴിൽ 1967 മുതൽ 2005 വരെ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന 'മീനാടാക്കീസി'ന്റെ കഥ പറയുന്നു. കഥയെന്നാൽ ജീവിതം. ജീവിതമെന്നാൽ ചരിത്രം. ആദ്യപ്രദർശനത്തിന്റെ ഓർമ പങ്കിടുന്ന അന്നത്തെ മാനേജർ കൃഷ്ണപിള്ള മുതൽ ഉടമകളും പ്രദർശകരുമുൾപ്പെടെയുള്ളവരുടെ സ്മൃതികളിൽ നിന്നാണ് മീനാടാക്കീസിന്റെ കഥ രാജശേഖരൻ മുഴുമിപ്പിക്കുന്നത്. (നശിച്ചുപോയ തീയറ്റർ കെട്ടിടത്തിന്റെ അസ്ഥികൂടം മുൻനിർത്തി ഒരു ദൃശ്യപാഠവും രാജശേഖരൻ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ട്.)

'ഗ്രാമങ്ങളിലെ ചിത്രശാലകളിൽ ഒരു പടത്തിന്റെ പ്രദർശനവും കാഴ്ചയും പുതിയൊരു നാടോടിസംസ്‌കാരത്തിന്റെ സൃഷ്ടികൂടിയായിരുന്നു. പ്രൊജക്ടർ എന്ന യന്ത്രദേവതയ്ക്കുമുന്നിലെ അനുഷ്ഠാനമായിരുന്നു അത്. പുറത്തെ ഉച്ചഭാഷിണിയിൽ പാട്ടുവയ്ക്കുന്നതുമുതൽ തുടങ്ങുകയായി പ്രദർശനത്തിന്റെ അനുഷ്ഠാനം. ആ നേരത്താണ് ആളുകൾ പ്രവഹിച്ചു തുടങ്ങുക. ടിക്കറ്റ് കൊടുത്തുതീർന്നാൽ ഷോ തുടങ്ങുന്നതിന്റെ സൂചനയായി തിയേറ്റർ ഓഫീസിൽനിന്ന് മണിയടിക്കും. ക്യൂ എന്ന അച്ചടക്കം അക്കാലത്ത് ഗ്രാമങ്ങൾക്ക് പരിചിതമല്ലായിരുന്നതിനാൽ ഉന്തും തള്ളും ലോക്കൽ ചട്ടമ്പിമാരുടെ പ്രകടനങ്ങളും ഓരോ കളിക്കും എരിവുപകർന്നു. മണിയടി കേട്ടാൽ കൊട്ടകയ്ക്കുള്ളിൽ പാട്ടുവെക്കും. അകത്ത് റെക്കോഡിട്ടാൽ സിനിമയ്ക്കു പോകുന്ന കുടുംബങ്ങളിലെ കുട്ടികൾക്ക് തിയേറ്റർ എത്തിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ ആകെയൊരു പരിഭ്രമമിളകും. ടിക്കറ്റ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ എന്ന ഭയാനകമായ ആശങ്കയുമായി അവർ അച്ഛനമ്മമാരെ തിരക്കുകൂട്ടും. ഇത്തരം ആകാംക്ഷകളുടെ പൊട്ടിത്തെറിയായിരുന്നു തിയേറ്ററിനുള്ളിൽ കടക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുക. ടാക്കീസിനുള്ളിലെ നീണ്ട ഉത്തരത്തിൽ മൂന്നിടത്തായി മൂന്നു ബൾബുകൾ ലോകത്തെ ഏറ്റവും ദുഃഖിതമായ മഞ്ഞവെളിച്ചത്തോടെ കത്തിനില്ക്കുകയാവും. പെട്ടെന്ന് നടുവിലെ ബൾബ് ഒഴിച്ചുള്ളവ അണയുന്നു. അകത്ത് പാട്ടുനിലയ്ക്കുന്നതിനൊപ്പം ഏകാന്തമായ ആ മഞ്ഞവെളിച്ചവും അണയുമ്പോൾ ടാക്കീസ് അന്ധമായ ഒരു നിശ്ശബ്ദതയിലേക്കും ഇരുട്ടിലേക്കും ചെന്നുവീഴും. പാട്ടുനിലയ്ക്കുന്നതിനും മഞ്ഞവെളിച്ചം അണയുന്നതിനുമിടയ്ക്കുള്ള ഞൊടിനേരത്തെ ഒരു നിശ്ശബ്ദതയുണ്ട്. ഒരു നൂറുഹൃദയങ്ങളിൽനിന്ന് ആകാംക്ഷയുടെ പക്ഷികൾ ചിറകടിച്ചു പറന്നുയരുന്ന ആ നിശ്ശബ്ദതയാണ് ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ഗാഢമായ മൗനം. കലയും ജീവിതവും മുഖാമുഖം നില്ക്കുന്ന ആ നിമിഷത്തെ പിളർന്നുകൊണ്ട് വെള്ളിത്തിരയിൽ യന്ത്രത്തിന്റെ ആനന്ദോത്സവം തുടങ്ങുകയായി. അതിന്റെ കറുപ്പിലും വെളുപ്പിലും വർണത്തിലും ജീവിതത്തിന്റെ സാധ്യമായ എല്ലാ കൂട്ടുകളും ആളുകൾ കണ്ടു. ആ പടങ്ങൾ, ഇന്നത്തെ കാഴ്ചയിൽ അതിഭാവുകത്വം നിറഞ്ഞ തല്ലിപ്പൊളികളും അശിക്ഷിതമായ ചലച്ചിത്രബോധത്തിന്റെ ഉത്പന്നങ്ങളുമാണെങ്കിലും അന്ന് അവ ജീവിതത്തിൻ കണ്ണാടികളായിരുന്നു. മറ്റൊരുതരം കണ്ണടകൾ'.

സിനിമാപാരഡൈസോ മുതൽ സക്കറിയയുടെ കഥ വരെയുള്ളവ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മീനാടാക്കീസിന്റെ ചരമവൃത്താന്തം വിവരിക്കുന്ന രാജശേഖരൻ, കേരളീയ പൊതുമണ്ഡലത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയിലും സ്ഥിതിയിലും സിനിമാതീയറ്ററുകൾ വഹിച്ച പങ്കിന്റെ ജീവചരിത്രമെഴുതുകയാണ് ഈ പുസ്തകത്തിൽ. ലാവണ്യാത്മകമായ തന്റെ വിവരണകലയുടെ പാരമ്യത്തിലെത്തുന്നു, ഇവിടെ ഗ്രന്ഥകാരൻ.

'സിനിമാശാലയും ഒരു മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ വൈകാരികവും സാംസ്‌കാരികവുമായ തലങ്ങളിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ ശ്രമിച്ച 'സിനിമാ പാരഡീസോ' ആധുനിക നാടോടിസംസ്‌കാരത്തിന്റെ സ്തുതിഗീതം കൂടിയായിരുന്നു. തിയേറ്ററും പ്രൊജക്ടറും ഫിലിമും ശബ്ദവുമെല്ലാം ചേർന്ന 'സിനിമാറ്റിക് അപ്പാരറ്റസ്' കാണി എന്ന ആദർശാത്മക വിഷയിയെ (ideal subject) സൃഷ്ടിക്കുന്നതിന്റെ ദൃശ്യവത്കരണം കൂടിയായിരുന്നു അത്. ഒരു വ്യക്തിയല്ല, സിനിമാറ്റിക് അപ്പാരറ്റസും വ്യത്യസ്ത പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളും ചേർന്നു സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു സാമൂഹിക നിർമ്മിതിയാണ് കാണി. അത്തരമൊരു കാണിയെ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട് അമ്പതുകളിലും അറുപതുകളിലും കേരളീയ ഗ്രാമസമൂഹങ്ങളെ ആധുനികീകരണവുമായി മുഖാമുഖം നിർത്തുകയായിരുന്നു മീനാടാക്കീസ് പോലുള്ള അസംഖ്യം കൊട്ടകകൾ. ഇരുട്ടുനിറഞ്ഞ തിയേറ്ററിൽ കണ്ണാടിയിലെന്നപോലെ ജീവിതങ്ങൾ കണ്ട കാണികൾ ആദ്യമായി കണ്ണാടി കാണുന്ന ശിശുവിന്റെ സ്ഥിതിയിലേക്കാണെത്തിയത്. കാണിയുടെ ദർപ്പണഘട്ടം. ആധുനികത്വത്തിനു പുറത്തുനില്ക്കുകയായിരുന്ന അസംഖ്യം മനുഷ്യർക്ക് ലോകത്തെയും അയൽക്കാരനെയും മറ്റു ജീവിതങ്ങളെയുമൊക്കെ നോക്കാനുള്ള ഒരു ചട്ടക്കൂടു നൽകുകയായിരുന്നു സിനിമയും തിയേറ്ററും. ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ലളിതവീക്ഷണത്തെ അവ മാറ്റി. പുതിയൊരു നാടോടിസംസ്‌കാരമായി മാറുകയായിരുന്നു സിനിമ; നടീനടന്മാർ പുതിയ നാടോടിനായികാനായകന്മാരും. സമൂഹത്തെത്തന്നെ മാറ്റുകയായിരുന്നു അത്. അമ്പതുകളിലെയും അറുപതുകളിലെയും അതിഭാവുകമായ കാല്പനികസിനിമകൾ ഗ്രാമീണമനുഷ്യന്റെ ജീവിതസമീപനത്തിന് പുതിയയൊരുതരം ആധികാരികത നൽകി. പ്രേമത്തിന്റെ പവിത്രീകരണവും പ്രേമവും സ്പർശവും പാപമല്ല എന്ന വിശ്വാസവും അതിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജാതിയെയും ദാരിദ്ര്യത്തെയും മറ്റൊരു രീതിയിൽ കാണാൻ സിനിമ വേറൊരു കണ്ണുനൽകി. ദരിദ്രരോടുള്ള കരുണ പുതിയൊരു മൂല്യമായി. കഥാപ്രസംഗക്കാരും നാടകക്കാരും കൊണ്ടുവന്ന സാഹിത്യസംസ്‌കാരത്തെ കൂടുതൽ ജനകീയമാക്കിയത് സിനിമയായിരുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ ജമ്പറുകളിലും മുടികെട്ടലിലും പൂചൂടലിലും പുരുഷന്മാരുടെ മുടിചീകലിലും മേൽമീശയിലും പുത്തൻ നാടോടിനായകരുടെ സ്പർശം കടന്നുവന്നു. ആധുനികീകരണത്തിന്റെ ഒഡേസാ പടവുകളായിരുന്നു അവ.

ആ നാടോടിസംസ്‌കാരം സൃഷ്ടിച്ച ഗ്രാമപ്പകലുകളിൽ സിനിമാനോട്ടീസുവണ്ടിക്കുപുറകേ കുട്ടികൾ കരിയിലക്കാറ്റുപോലെ പാറി. രാത്രിയുടെ ഏകാന്തസമുദ്രത്തിൽ ഫസ്റ്റ് ഷോയും സെക്കൻഡ് ഷോയും കഴിഞ്ഞുപോകുന്നവരുടെ ചൂട്ടുകറ്റകൾ വെളിച്ചത്തിന്റെ ദ്വീപുകളായി. ഫിലിം തുണ്ടുകൾ വലുതാക്കിക്കാണിക്കുന്ന, ഫിലിം പെട്ടിയെന്നും സിനിമാപ്പെട്ടിയെന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന വിലകുറഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്റിക് കളിപ്പാട്ടത്തിൽ സ്വപ്നലോകങ്ങൾ കണ്ട കുട്ടികൾ വീട്ടിൽ സ്വയം സിനിമാപ്രദർശനങ്ങൾ നടത്താൻ ശ്രമിച്ച് എഡിസൺമാരായി. നോട്ടീസുകളും പാട്ടുപുസ്തകങ്ങളും വീട്ടിലെ ലൈബ്രറികളായി. ഗ്രാമങ്ങളെ അവയുടെ പ്രാചീനമായ ഇരുട്ടുകളിൽനിന്ന് വിനിമയനിർഭരമായ ഒരു പൊതുസ്ഥലത്തേക്കു മോചിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു ആ ടാക്കീസുകളും അവയിൽ കളിച്ച പുതുക്കം കുറഞ്ഞ സിനിമകളും. ചലനമായിരുന്നു ആ വിമോചനത്തിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രം. നിശ്ചല ദൃശ്യങ്ങൾ വരച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ചിത്രകലയിലും ചലനം കടന്നുവരുകയായിരുന്നു. ഉലയുന്ന മരങ്ങളും നില്ക്കുന്നവരും നടക്കുന്നവരും കൊയ്യുന്നവരും കാൻവാസുകളിലേക്കു കയറിവന്നു. ദേശചരിത്രത്തിലും സാഹിത്യത്തിലുമെല്ലാം പുതിയ ചലനങ്ങളുടെ കാലമായിരുന്നു അത്. ആധുനികത. അതിലേക്കുള്ള തുരങ്കമായിരുന്നു പ്രൊജക്ടർ മുറിയുടെ കിളിവാതിൽ ഭേദിച്ച് വെള്ളിത്തിരയിലേക്കു പാഞ്ഞ് ചലനത്തിന്റെ രസരാസവിദ്യകൾ കാട്ടിയ ചിത്രവെളിച്ചം. ഇപ്പോൾ ആ സിനിമാശാലകൾ അവസാനത്തെ റീലിലാണ്. മിക്കതും കളിയും ദേശീയഗാനവും കഴിഞ്ഞുള്ള ഇരുട്ടിലായിക്കഴിഞ്ഞു. ഇരുട്ടിൽ തെളിഞ്ഞുകാണാമായിരുന്ന ഋതകഠ വഴി എന്ന ചുവന്ന അടയാളം അവയുടെ കാര്യത്തിലും ശരിയായിരിക്കുന്നു. ചരിത്രത്തിലും ഓർമയിലും നിന്ന് അവയെ വലിച്ചുപൊളിച്ചു താഴെയിടാനുള്ള യന്ത്രഹസ്തങ്ങളുടെ അതിസമീപസ്ഥദൃശ്യം മാത്രമാണ് ഇനി തെളിഞ്ഞുവരാൻ ബാക്കിയുള്ളത്'.

രണ്ടു മൗലിക സവിശേഷതകളാണ് 'സിനിമാസന്ദർഭങ്ങ'ളെ ശ്രദ്ധേയമാക്കുന്നത്. ഒന്ന്, നവചരിത്രവാദ-പൊതുമണ്ഡല പരികല്പനകളെ സാങ്കേതികവും യാന്ത്രികവുമായി പിന്തുടരുന്നതിനു പകരം കേരളീയസന്ദർഭത്തിൽ അവയെ സൗന്ദര്യാത്മകവും ചരിത്രനിഷ്ഠവുമായി പ്രയോഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരുന്നു, ഈ പുസ്തകം. രണ്ട്, സിനിമകാണലിന്റെ സാംസ്‌കാരിക ചരിത്രമെന്ന നിലപാടിൽ ഉറച്ചുനിന്ന്, മലയാളി കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിൽ അനുഭവിച്ച കാഴ്ചയുടെ ജീവചരിത്രം മുൻപ് മറ്റൊരാളും രേഖപ്പെടുത്താത്തത്ര സമഗ്രവും സൂക്ഷ്മവുമായി ആവിഷ്‌ക്കരിക്കുന്നു. മുൻപ് വായനയുടെ രാഷ്ട്രീയം മുൻനിർത്തി പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചെഴുതിയ ഗ്രന്ഥംപോലെ (ബുക്സ്റ്റാൾജിയ) ഇപ്പോൾ കാഴ്ചയുടെ രാഷ്ട്രീയം മുൻനിർത്തി സിനിമയെക്കുറിച്ചെഴുതുന്നു, രാജശേഖരൻ. മലയാള ചലച്ചിത്രപഠനശാഖയിലും സാംസ്‌കാരിക വിമർശനപദ്ധതിയിലും ഒരേസമയം നടത്തുന്ന ഈ ഇടപെടൽ തന്നെയാണ് 'സിനിമാസന്ദർഭങ്ങ'ളെ പ്രസക്തമാക്കുന്നത്.

പുസ്തകത്തിൽനിന്ന്:

'സിനിമ, സിനിമാശാല, സിനിമ കാണുന്നവർ, സിനിമയ്ക്കുപോക്ക് എന്നിവയെപ്പറ്റിയുള്ള അക്കാലത്തെ പൊതുജനാഭിപ്രായങ്ങൾ സൂക്ഷ്മവിശകലനം ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. വിദ്യാഭ്യാസം, സാങ്കേതികവിദ്യ, പൊതുമണ്ഡലം, സാമൂഹികസ്ഥാപനങ്ങൾ, നിയമവ്യവസ്ഥ, അണുകുടുംബം, വ്യക്തിയുടെ അവകാശങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയെപ്പറ്റി അധിനിവേശത്തിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടായ ആധുനികത്വബോധത്തിന്റെ മണ്ഡലത്തിലാണ് സിനിമാപ്രദർശനവും സിനിമയക്കുപോക്കും ഇന്ത്യയിൽ രൂപപ്പെട്ടത്. അധിനിവേശാധുനികത്വം (colonial modernity) 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടുകൂടി ഇന്ത്യയിൽ സവിശേഷമായൊരു വിദ്യാസമ്പന്ന മധ്യവർഗത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു. പാശ്ചാത്യമൂല്യങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുകയും പാരമ്പര്യത്തെ പരിഷ്‌കരിക്കാനോ പുനർനിർവചിക്കാനോ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്ത ഈ ആധുനികർ അഥവാ മധ്യവർഗപുരുഷവിഭാഗം സ്വയം പൊതുജന(public)മായി അവരോധിച്ചുകൊണ്ടാണ് സാമൂഹികവ്യവഹാരങ്ങളിൽ ഇടപെട്ടത്. സിനിമാശാലയിലെ 'പൊതുജന'മായി അഥവാ 'പൗരസമൂഹ'മായി സ്വയം സ്ഥാപിച്ച മധ്യവർഗം താഴ്ന്ന-ജാതിവർഗങ്ങളിൽപ്പെട്ട കാണിസമൂഹത്തെ ആധുനികത്വത്തിന്റെ എതിർധ്രുവമായി വിലയിരുത്തിയതിന്റെ ഭാഗമാണ് ചലച്ചിത്രപ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലെ മേലുദ്ധരിച്ച ആക്ഷേപങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും. പൊതുവായ കാണികളും അതിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ വ്യത്യസ്തമായി നിൽക്കുന്ന ആധുനികത്വബോധമില്ലാത്ത ഒരു ഉപവിഭാഗം കാണികളും ചേർന്നതാണ് ഈ സിനിമാശാലാവ്യവഹാരങ്ങളിലെ കാണിസങ്കല്പം; ആധുനികം/പരമ്പരാഗതം (modern/traditional) എന്ന ദ്വന്ദ്വസങ്കല്പത്തിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമാണത്. ചരിത്രകാരനായ പാർഥ ചാറ്റർജിയുടെ പൗരസമൂഹം (civil society), രാഷ്ട്രീയസമൂഹം (political society) എന്നീ സങ്കല്പനങ്ങൾ സിനിമാശാലയിലെ 'പൊതുജന'ത്തെയും പൊതുജനാഭിപ്രായത്തെയും കാണിസങ്കല്പത്തെയും വിശദീകരിക്കാൻ സഹായിക്കും. രാഷ്ട്രീയസിദ്ധാന്തത്തിലെ ക്ലാസിക് സങ്കല്പനങ്ങളും വ്യത്യസ്തവും അസ്ഥിരവുമായ അർഥങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നതുമായ പൗരസമൂഹം, രാഷ്ട്രീയസമൂഹം, ഭരണകൂടം, കുടുംബം എന്നിവയും ഇന്ത്യയുടെ അധിനിവേശ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സവിശേഷമായ അർഥങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സമത്വം, സ്വയംഭരണം, പ്രവേശിക്കാനും ഇറങ്ങിപ്പോകാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം, തീരുമാനങ്ങളെടുക്കുന്നതിലെ കരുതിക്കൂട്ടിയുള്ള നടപടിക്രമങ്ങൾ, അംഗങ്ങളുടെ അംഗീകൃതാവകാശങ്ങളും ചുമതലകളും തുടങ്ങിയ തത്ത്വങ്ങൾ ആധാരമാക്കി പാശ്ചാത്യസമൂഹങ്ങളിൽ ആവിർഭവിച്ച ആധുനിക സഹകരണജീവിതത്തിന്റെ സവിശേഷതയായ സ്ഥാപനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് പൗരസമൂഹം എന്ന സങ്കല്പം. ഇന്ത്യയിൽ അധിനിവേശത്തിന്റെ അന്ത്യഘട്ടത്തിലും അധിനിവേശാനന്തരഘട്ടത്തിലും ആ പൊതുസാമൂഹികസ്ഥാപനങ്ങളുടെ മണ്ഡലം ചെറിയൊരു വിഭാഗം 'പൗരന്മാരി'(citizen)ലേക്കു പരിമിതപ്പെടുത്തപ്പെട്ടുവെന്ന് പാർഥ ചാർറ്റർജി അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. പാശ്ചാത്യേതരസമൂഹങ്ങളുടെ ആധുനികത്വം 'ആധുനികീകരണത്തിന്റെ അപൂർണപദ്ധതി'(incomplete project of modernization)യായി തുടരുന്നതിനും ജ്ഞാനോദയമുണ്ടായ വരേണ്യർ സമൂഹത്തിലെ ബാക്കിഭാഗത്തോട് ബോധനദൗത്യത്തോടെ ഇടപെടുന്നതിനുമുള്ള കാരണവും അതാണ്. ചെറുവിഭാഗം വരേണ്യരുടെ ആ 'പൗരസമൂഹ'ത്തിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായ ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ സമൂഹത്തെ 'രാഷ്ട്രീയസമൂഹം' എന്ന് ചാറ്റർജി വിളിക്കുന്നു; പൗരസമൂഹത്തിനും ഭരണകൂടത്തിനുമിടയ്ക്കാണ് അതിന്റെ സ്ഥാനം. രാഷ്ട്രീയസമൂഹം ജനതയുടേതാണ്; പൗരന്മാരുടേതല്ല. പാർട്ടിപ്രസ്ഥാനങ്ങളും കക്ഷിരഹിത രാഷ്ട്രീയൈക്യങ്ങളും അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു, സമൂഹത്തിന്റെ നിർമ്മാണവസ്തുവായ ജനതയിൽ 'സ്വാഭാവികത'(naturalne)യുടെയും 'ആദിമത്വ'(primordialtiy)ത്തിന്റെയും വലിയ അംശങ്ങളുണ്ട്. ഒരു സവിശേഷജനവിഭാഗം രൂപപ്പെടുന്നതിന്റെ ആന്തരികതത്ത്വങ്ങൾ യുക്തിപരമായി വിശദീകരിക്കാമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തത് അവ യുക്തിപരമായ കരാർ സഹബന്ധത്തിന്റെ ഉത്പന്നങ്ങളല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്; യുക്തിക്കു പൂർവ(prerational)മാണവ. സർക്കാരിന്റെ 'നയ'ങ്ങൾക്ക് ലക്ഷ്യമാവുന്നതും അതുതന്നെ. മറുവശത്ത്, പാശ്ചാത്യാധുനികത്വം അവതരിപ്പിച്ച ക്രമവത്കൃതമായ മാതൃകയെ ഉറപ്പിക്കുന്ന പൗരസമൂഹം ജനതയിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നു. അധിനിവേശവിരുദ്ധസമരത്തിന്റെ ഭാഗമായി ദേശീയവാദികളായ വരേണ്യർ ഉറപ്പിച്ചെടുത്ത പൗരസമൂഹം പാശ്ചാത്യാധുനികത്വത്തിന്റെ മാതൃകയിൽ സമൂഹത്തിൽ പുതിയൊരു ധാർമികജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അധിനിവേശിത രാജ്യങ്ങളിൽ മതനിരപേക്ഷപൊതുജീവിതത്തിനായി പുതിയ സ്ഥാപനങ്ങളുണ്ടാക്കിയ ആദ്യകാല ദേശീയവാദി വരേണ്യരുടെയെല്ലാം വാദങ്ങൾ യൂറോപ്യൻ ജ്ഞാനോദയത്തിന്റെയും മതനിരപേക്ഷമായ പാശ്ചാത്യക്രൈസ്തവതയെ ആധാരമാക്കിയുള്ള ബൂർഷ്വാസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും ഭാഗമായിരുന്നു. പൗരസമൂഹത്തിന്റെ പുതിയ മണ്ഡലം ദീർഘകാലം വരേണ്യർക്കു മാത്രമുള്ളതായി നിലനിന്നതിനും യഥാർഥ പൊതുജനം അതിൽ ഉൾപ്പെടാതെ പോയതിനും കാരണവുമതാണെന്ന് ചാറ്റർജി അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. പൗരസാമൂഹിക സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് പൊതുജനവുമായുള്ള ബന്ധം വിലക്കുകളില്ലാത്ത സഹകരണത്തിനുപകരം പ്രബോധനപരമായതുകൊണ്ടാണ് ഈ പൗരസമൂഹ/രാഷ്ട്രീയസമൂഹഭിന്നത സംഭവിച്ചത്.

ജാതിവിവേചനമില്ലായിരുന്നെങ്കിലും സാമ്പത്തികമായ പിന്നാക്കാവസ്ഥ താഴ്ന്ന ജാതി-വർഗങ്ങളെ സിനിമാശാലകളിലെ ഉയർന്ന ക്ലാസ്സുകളിൽനിന്ന് അകറ്റിനിർത്തി. ബെഞ്ചുകാരോ തറടിക്കറ്റുകാരോ ആക്കി മാറ്റി. രണ്ടുതരം കാണികൾ അങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടു-ഉയർന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ വിദ്യാസമ്പന്നരായ മധ്യവർഗകാണികളും താഴ്ന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ നിമ്‌നവർഗ കാണികളും. വരേണ്യരായ ആ മധ്യവർഗ/പുരുഷ കാണിസമൂഹം അഥവാ പൗകസമൂഹം, 'പൊതുജന'(public)മായി സ്വയം സ്ഥാപിച്ചതുകൊണ്ടു പ്രകടിപ്പിച്ച സിനിമാഭയവും സാംസ്‌കാരികോത്കണ്ഠകളുമാണ് 1930-60 കാലയളവിലെ ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. അന്നത്തെ സിനിമാശാലകളുടെ പൊതുവായ അവസ്ഥയെയും താഴ്ന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ കാണികളുടെ സ്വഭാവത്തെയും സിനിമാശാലയ്ക്കുള്ളിലെ സ്ത്രീസമീപനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ചിത്രങ്ങൾ അവയിൽനിന്നു ലഭിക്കുന്നു. താഴ്ന്ന ക്ലാസുകളിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രത്യേകം വേർതിരിച്ച സ്ഥാനത്തുള്ള ഇരിപ്പിടങ്ങൾ, പരുക്കൻ ബെഞ്ചുകൾ, പൊടിനിറഞ്ഞ തറ, ഒടിഞ്ഞ കസേരകൾ, മൂട്ടശല്യം, വായുസഞ്ചാരക്കുറവ്, നിർബാധം നടക്കുന്ന പുകവലി, നിലത്ത് വലിച്ചെറിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ബീഡി-സിഗരറ്റ് കുറ്റികൾ, നിലത്തും ചുമരുകളിലുമുള്ള തുപ്പൽ, കാഴ്ച മറയ്ക്കുന്ന തൂണുകൾ, കറങ്ങാത്ത ഫാനുകൾ, വൃത്തിഹീനമായ മൂത്രപ്പുര, തിയേറ്റർ നടത്തിപ്പുകാർതന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ടിക്കറ്റ് കരിഞ്ചന്തക്കച്ചവടം, ടിക്കറ്റ് കൗണ്ടറിലെ ഉന്തും തള്ളും, റൗഡിശല്യം, തദ്ദേശഭരണ-ആരോഗ്യ-പൊലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ കൈക്കൂലി, പൊലീസിന്റെ ലാത്തിയടി, സമയത്തിനു തുടങ്ങാത്ത പ്രദർശനം തുടങ്ങിയ ഒട്ടേറെ പരാതികൾ അവിടെക്കാണാം. സിനിമകളുടെ നിലവാരവും കലാമൂല്യവുമാണ് മറ്റൊരു പരാതിവിഷയം. കാണികളുടെ ജാതിമതസ്വത്വങ്ങൾ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലും ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ ആധുനികത്വ/പൗരബോധശൂന്യതയെയും സിനിമാശാല എന്ന ആധുനികസ്ഥാപനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള മധ്യവർഗാശങ്കകൾ 'പൊതുജനാഭിപ്രായ'മായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു'.

സിനിമാസന്ദർഭങ്ങൾ
പി.കെ. രാജശേഖരൻ
ഡി.സി. ബുക്‌സ്
2019, വില: 210 രൂപ

ഷാജി ജേക്കബ്‌    
കേരള സര്‍വകലാശാലയില്‍ ഗവേഷകവിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിരുന്ന കാലത്ത് കലാകൗമുദി വാരികയില്‍ തുടര്‍ച്ചയായി ലേഖനങ്ങളും ഫീച്ചറുകളും എഴുതിത്തുടങ്ങി. ആനുകാലികങ്ങളിലും, പുസ്തകങ്ങളിലും, പത്രങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയസാംസ്‌കാരിക വിഷയങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച നിരവധി ലേഖനങ്ങളും പഠനങ്ങളും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അക്കാദമിക നിരൂപണരംഗത്തും മാദ്ധ്യമവിമര്‍ശനരംഗത്തും സജീവമായ വിവിധ വിഷയങ്ങളില്‍ ഷാജി ജേക്കബിന്റെ നൂറുകണക്കിനു രചനകള്‍ പുറത്തുവന്നിട്ടുണ്ട്.

Readers Comments

മലയാളത്തിൽ ടൈപ്പ്‌ ചെയ്യാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക്‍ ചെയ്യുക
കമന്റ് ബോക്‌സില്‍ വരുന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ മറുനാടന്‍ മലയാളിയുടേത് അല്ല. മാന്യമായ ഭാഷയില്‍ വിയോജിക്കാനും തെറ്റുകള്‍ ചൂണ്ടി കാട്ടാനും അനുവദിക്കുമ്പോഴും മറുനാടനെ മനഃപൂര്‍വ്വം അധിക്ഷേപിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരെയും അശ്ലീലം ഉപയോഗിക്കുന്നവരെയും മറ്റു മലയാളം ഓണ്‍ലൈന്‍ ലിങ്കുകള്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നവരെയും മതവൈരം തീര്‍ക്കുന്നവരെയും മുന്നറിയിപ്പ് ഇല്ലാതെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്യുന്നതാണ് - എഡിറ്റര്‍

MNM Recommends

TODAYLAST WEEKLAST MONTH
ഷഹ് ലയുടെ കാലിൽ കടിയേറ്റ പാടും നീല നിറവുമുണ്ടായിരുന്നു; സംഭവം നടന്നത് മൂന്നുമണിക്കാണെങ്കിൽ സ്‌കൂളിൽ നിന്ന് വിളിച്ചത് 3.36 നാണ്; പാമ്പുകടിയേറ്റെന്ന് പറഞ്ഞില്ല; കുഴിയിൽ കാലുകുടുങ്ങിയെന്നും ചെറിയ മുറിവുണ്ടെന്നുമാണ് പറഞ്ഞത്; താൻ എത്തിയ ശേഷം ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോയാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല; മകൾക്ക് ആന്റിവെനം നൽകണമെന്നും അതിന്റെ റിസ്‌ക് താൻ ഏറ്റെടുത്തോളാം എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും താലൂക്ക് ആശുപത്രിയിലെ ലേഡി ഡോക്ടർ തയ്യാറായില്ലെന്നും പിതാവ് അസീസ്
'വെയിൽ' സിനിമയിൽ അഭിനയിക്കാൻ ഷെയ്ൻ നിഗം എത്തുന്നില്ല; കാരണം പറയാതെ സെറ്റിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നു; തുടർച്ചയായി ഷൂട്ടിങ് മുടങ്ങുന്നു; മുടി വെട്ടൽ വിവാദം കെട്ടടങ്ങിയതിന് പിന്നാലെ നടനെതിരെ വീണ്ടും പ്രൊഡ്യൂസേഴ്‌സ് അസോസിയേഷന് പരാതിയുമായി നിർമ്മാതാവ് ജോബി ജോർജ്; ഷെയിൻ ആദ്യം 'വെയിൽ' പൂർത്തിയാക്കട്ടെ...മറ്റുസിനിമകളിൽ നടനെ സഹകരിപ്പിക്കരുതെന്ന് അസോസിയേഷൻ; മലയാള സിനിമയ്ക്ക് തലവേദനയായി വിവാദം വീണ്ടും
ഷെഹല ഷെറിൻ മരിച്ച സംഭവത്തിൽ അനാസ്ഥയോ അലംഭാവമോ കാട്ടിയവർക്ക് കർശന നടപടി എന്ന് മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ഉറപ്പ്; ആരോപണ വിധേയനായ അദ്ധ്യാപകനെ സസ്‌പെൻഡ് ചെയ്തതിന് പിന്നാലെ ബത്തേരി താലൂക്ക് ആശുപത്രിയിലെ ഡോക്ടർക്കും സസ്‌പെൻഷൻ; ഡോ. സൂരജിനെ ചുമതലകളിൽ നിന്നും മാറ്റി നിർത്താൻ ആരോഗ്യ വകുപ്പ് തീരുമാനിച്ചത് ഗുരുതരമായ വീഴ്‌ച്ചകൾ സംഭവിച്ചു എന്ന കണ്ടെത്തലിനെ തുടർന്ന്; ഡോക്ടർ ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കി എന്ന് അന്വേഷണ സംഘം
കുട്ടിയെ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കാൻ നിരവധി തവണ ബീന ടീച്ചർ പറഞ്ഞിട്ടും അദ്ധ്യാപകൻ ചെവിക്കൊണ്ടില്ല; രക്ഷപെടുത്താൻ നിർദ്ദേശിച്ച സഹപ്രവർത്തകയക്ക് അദ്ധ്യാപകന്റെ ശകാരവും; പാമ്പ് കടിയേറ്റിട്ടും അദ്ധ്യാപകൻ പറഞ്ഞത് കാലിൽ ആണി കൊണ്ട് പോറിയതെന്നും; വിദ്യാർത്ഥിനി മരിച്ചപ്പോൾ അദ്ധ്യാപകന്റെ ന്യായീകരണം മാളത്തിൽ കയ്യിട്ട് സംഭവിച്ചതെന്നും; ഷഹല ബോധരഹിതയായി കസേരയിൽ നിന്ന് വീണിട്ടും തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്ത ക്രൂരനായ അദ്ധ്യാപകൻ; ഷെഹ്‌ലയുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയത് അദ്ധ്യാപകന്റെ കൃത്യവിലോപം തന്നെ
കുട്ടിയെ പാമ്പു കടിച്ചത് 3.15ന്; കാറുള്ള അദ്ധ്യാപകർ പോലും കരുണ കാട്ടാത്തത് കൃത്യസമയത്ത് സ്വന്തം വീട്ടിലെത്താൻ! ഷെഹല ഷെറിന്റെ ജീവനെടുത്തത് നാലു മണിക്ക് സ്‌കൂളിൽ നിന്ന് പോകാനുള്ള അദ്ധ്യാപകരുടെ ക്രൂര മനസ്സ് തന്നെ; മാളങ്ങൾക്കിടയിൽ പഠിക്കുമ്പോഴും ക്ലാസ് റൂമിൽ ചെരുപ്പിടാൻ അനുവദിക്കാത്തതിന് പ്രധാന അദ്ധ്യാപകൻ പറയുന്നത് കമ്പ്യൂട്ടർ കഥ; കുട്ടിയെ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കാൻ പറഞ്ഞ ടീച്ചറെ ആട്ടിപായിച്ചതും വിവാദത്തിൽ; അഞ്ചാം ക്ലാസുകാരിയുടെ മരണത്തിന് ഉത്തരവാദി ഷിജിൽ എന്ന അദ്ധ്യാപകൻ മാത്രമോ?
കേരളാ മോഡൽ സ്‌കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതിയിൽ മാളങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് പാമ്പുകൾക്കും പഠിക്കാം! സുൽത്താൻ ബത്തേരി സർക്കാർ സർവജന വൊക്കേഷണൽ ഹയർസെക്കൻഡറി സ്‌കൂളിലെ അഞ്ചാം ക്ലാസ് വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ ജീവനെടുത്തത് അധികൃതരുടെ അനാസ്ഥ തന്നെ; പാമ്പു കടിയേറ്റ് കുട്ടി പിടയുമ്പോഴും അദ്ധ്യാപകർ ശ്രമിച്ചത് ഇഴജന്തുക്കൾ ഇല്ലെന്ന് വരുത്തി തീർക്കാൻ; ഷെഹലയുടെ ക്ലാസ് മുറിയിലുള്ളത് ഒന്നിലധികം മാളങ്ങൾ; കിഫ്ബിയിലെ 2000 കോടി വികസനം ആർക്കു വേണ്ടി; നാണക്കേടിൽ സാക്ഷര കേരളം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്‌ത്തുമ്പോൾ
ആറു ബൈക്കുകളും ഒപ്പം ഇയോൺ കാറും നിനക്കിപ്പോൾ ഉണ്ടല്ലോ മോനേ..ഇതിന് വേണ്ടി ഇപ്പോൾ വാശി പിടിക്കണോ? അച്ഛൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ പോരെന്ന് മകൻ; ഇത് തത്ക്കാലം നടക്കില്ല..പിന്നീട് നമുക്ക് ആലോചിക്കാമെന്ന് തറപ്പിച്ച് മറുപടി പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസ് വല്ലാതെ നുറുങ്ങി അഖിലേഷ് അജിക്ക്; ഹാർലി ഡേവിഡ്‌സൺ ബൈക്ക് വാങ്ങി നൽകാത്ത തർക്കത്തിനൊടുവിൽ മരണത്തിലൂടെ ഏകമകൻ അച്ഛനെ തോൽപ്പിച്ചു; പോത്തൻകോടിനെ നടുക്കിയ സംഭവം ഇങ്ങനെ
'ഒരു ഫ്രെയിം പോലും നീ ഷൂട്ട് ചെയ്യില്ല...ഒരു വീഡിയോ പോലും എടുക്കില്ല..തൊട്ടാൽ പൊള്ളുന്ന ഈ വിഷയം അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും കിട്ടിയില്ലേ നിനക്ക്; ഒരു പണി നിനക്കുറപ്പ്...ഞങ്ങൾ പുറകെയുണ്ട്': സിസ്റ്റർ അഭയയുടെ മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആറ് ഭാഗങ്ങളുള്ള ഡോക്യുഫിക്ഷൻ ചെയ്തതോടെ ശ്യാം ലാലൂരിന് നിരന്തരം ഭീഷണി കോളുകൾ; 'വാസവദത്ത' സിനിമയാക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ വഴിമുടക്കി സഭാ നേതൃത്വവും; തന്നെ സഭ തകർത്ത കഥ പറയുന്നു ശ്യാം
ക്ലാസ് റൂമിനു പുറത്ത് കുട്ടികളുടെ ചെരിപ്പുകൾ അഴിച്ചു വച്ച നിലയിൽ കണ്ടപ്പോൾ അസ്വാഭാവികത തോന്നിയിരുന്നു; ഞങ്ങൾ പഠിക്കുന്ന കാലത്തൊന്നും ഇത്തരം പരിഷ്‌കാരങ്ങൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല; തന്നെ പാമ്പാണ് കടിച്ചത് ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടു പോകണം എന്ന് പറയേണ്ടി വന്ന ഒരു അഞ്ചാം ക്ലാസുകാരി കുഞ്ഞ് എത്ര പേടിച്ചാവും ജീവൻ വെടിഞ്ഞത്? ഇത് വിധിയല്ല, അനാസ്ഥ: അഡ്വ.നിഷ.എൻ.ഭാസി എഴുതുന്നു
ആറു ബൈക്കുകളും ഒപ്പം ഇയോൺ കാറും നിനക്കിപ്പോൾ ഉണ്ടല്ലോ മോനേ..ഇതിന് വേണ്ടി ഇപ്പോൾ വാശി പിടിക്കണോ? അച്ഛൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ പോരെന്ന് മകൻ; ഇത് തത്ക്കാലം നടക്കില്ല..പിന്നീട് നമുക്ക് ആലോചിക്കാമെന്ന് തറപ്പിച്ച് മറുപടി പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസ് വല്ലാതെ നുറുങ്ങി അഖിലേഷ് അജിക്ക്; ഹാർലി ഡേവിഡ്‌സൺ ബൈക്ക് വാങ്ങി നൽകാത്ത തർക്കത്തിനൊടുവിൽ മരണത്തിലൂടെ ഏകമകൻ അച്ഛനെ തോൽപ്പിച്ചു; പോത്തൻകോടിനെ നടുക്കിയ സംഭവം ഇങ്ങനെ
'സ്ത്രീ എന്ന് പറയുന്നത് പുരുഷന്റെ കൃഷിയിടം മാത്രമാണ് എന്നാണ് ഇസ്ലാം പഠിപ്പിക്കുന്നത്; തലയിൽ നിന്ന് തട്ടം ഉതിർന്നു വീണാൽ പോലും അനക്ക് മരിക്കണ്ടേ പെണ്ണെ എന്നാണ് ചോദിക്കുന്നത്; ഡ്രസ്സ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ എന്നുവേണ്ട മൂക്കുത്തി ഇടുന്നതിൽ പോലും മതം കൈകടത്തുന്നു; നൃത്തം ചെയ്തപ്പോൾ അഭിസാരികയായി മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടു; സ്വന്തം ഉമ്മുമ്മയുടെ മയ്യത്തു കാണുന്നതിൽനിന്നു പോലും എന്നെ വിലക്കി'; താൻ എന്തുകൊണ്ട് മതം ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്ന് വ്യക്തമാക്കി ജസ്ല മാടശ്ശേരി
നിയമോപദേശം തേടലിന് കാരണം 'കുമ്മനം രാജശേഖരൻ'; മിസോറാമിന്റെ മുൻ ഗവർണ്ണർ വികാരം ആളിക്കത്തിക്കുമെന്ന സ്‌പെഷ്യൽ ബ്രാഞ്ച് റിപ്പോർട്ട് നിർണ്ണായകമായി; നിലയ്ക്കൽ സമര നായകനോടുള്ള കളി സുരേന്ദ്രനെ തൊട്ടതു പോലെയാകില്ലെന്ന വിലയിരുത്തലും സ്വാധീനിച്ചു; നവോത്ഥാനത്തെ പിണറായി സർക്കാർ തള്ളിപ്പറയാൻ കാരണം നേതൃത്വം ഏറ്റെടുക്കാൻ ആളുണ്ടെന്ന ഭയം; തീർത്ഥാടനം സുഗമമാക്കാൻ സർക്കാർ മുന്നിട്ടിറങ്ങുന്നതിന്റെ പിന്നാമ്പുറ സംസാരത്തിൽ നിറയുന്നത് കുമ്മനം ഇഫക്ട്
കിമ്മിന്റെ യുദ്ധ ഭ്രാന്തിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത് ഹിരോഷിമയിൽ വീണ ബോംബിന്റെ 17 ഇരട്ടി ശക്തിയുള്ള ഹൈഡ്രജൻ ബോംബ്; ഇതുമൂലമുണ്ടായ തുടർച്ചയായ ഭൂചലനങ്ങളും മണ്ണിടിച്ചിലുകളും മരിച്ചത് നിരവധിപേർ; ഭൂമിക്കടിയിലെ ഘടനമാറിയതു മൂലം അഗ്നി പർവതം പോലും പൊട്ടാൻ ഒരുങ്ങുന്നവെന്നും ഐസ്ആർഒയുടെ പഠനം; ഇത് കൂടംകുളം നിലയത്തിനുനേരെ പോലും സൈബർ ആക്രമണം നടത്തിയതിന് മധുര പ്രതികാരവും; യുഎസിനു പോലും കഴിയാത്ത ഉത്തര കൊറിയൻ രഹസ്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തി ഇന്ത്യ ലോകത്തെ ഞെട്ടിക്കുമ്പോൾ
വെള്ളയിൽ ചുവപ്പ് മിന്നുന്ന ലഹങ്കയിൽ നവവധുവായി ശ്രീലക്ഷ്മി; കോട്ടിലും സ്യൂട്ടിലും അതീവസുന്ദരനായി വരൻ; ജഗതി ശ്രീകുമാറിന്റെ മകൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ വിവാഹം ബോൾഗാട്ടി ഇന്റർനാഷണൽ കൺവെൻഷൻ സെന്ററിൽ അത്യാഡംബര പൂർവം നടന്നു; വരൻ കൊല്ലം സ്വദേശിയും പൈലറ്റുമായി ജിജിൻ ജഹാംഗീർ; വിവാഹം നടന്നത് പരമ്പരാഗത മുസ്ലിം ആചാരരീതിയിൽ; താരപുത്രിക്ക് ആശംസ നേർന്ന് സോഷ്യൽ മീഡിയയും
'എനിക്കിപ്പോൾ മക്കളെ കാണാൻ സാധിക്കുന്നില്ല..മക്കള് എന്റെ കൂടെ വേണം; മലയ്ക്ക് പോയിട്ട് വന്നപ്പോൾ വീട് തുറന്നുതന്നു..പക്ഷേ ഹസ്ബന്റും കുട്ടികളും വേറെ വീടെടുത്ത് മാറി; ഇപ്പോൾ എന്റെ കുടുംബമോ ഭർത്താവിന്റെ കുടുംബമോ ഒപ്പമില്ല; ആകെ ആശ്രയം കൂട്ടുകാർ മാത്രം; ശബരിമലയിൽ പോയതിന് ശേഷം എല്ലാവരും എന്നെ വെറുക്കുന്നു'; ബിബിസി തമിഴ് ചാനലിൽ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞ് കനകദുർഗ്ഗ
നാടകത്തിൽ തുടങ്ങി മിനിസ്‌ക്രീനിൽ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച ശ്രീകുമാറിനെ ജനപ്രിയനാക്കിയത് മറിമായത്തിലെ ലോലിതൻ; നർത്തകിയായ സ്‌നേഹക്ക് മറിമായത്തിലൂടെ ലഭിച്ചത് കൈനിറയെ അവസരങ്ങളും; മഴവിൽ മനോരമയിലെ മറിമായം പരമ്പരയിലെ പ്രിയജോഡികളായ ലോലിതനും മണ്ഡോദരിയും ഇനി ജീവിതത്തിലും ദമ്പതിമാരാകുന്നു; ശ്രീകുമാറിന്റേയും സ്‌നേഹയുടേയും വിവാഹം ഡിസംബർ 11ന് തൃപ്പുണ്ണിത്തുറയിൽ; താരജോഡികൾക്ക് ആശംസകൾ നേർന്ന് സോഷ്യൽ മീഡിയയും
കൃതിയും വൈശാഖും ഫേസ്‌ബുക് വഴി പരിചയപ്പെടുന്നത് മകൾക്ക് നാലു മാസം പ്രായമുള്ളപ്പോൾ; പിന്നീട് അടുപ്പം പ്രണയത്തിന് വഴിമാറി; വൈശാഖിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് എതിർപ്പുയർന്നതോടെ 2018ൽ രഹസ്യമായി വിവാഹം രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു; കഴിഞ്ഞ ഫെബ്രുവരി മൂന്നിന് വീണ്ടും കൃതി വീട്ടുകാരുടെ സമ്മതത്തോടെ കതിർമണ്ഡപത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തുവച്ചു; സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്ന ഓർമ്മയായി വിവാഹ നിമിഷങ്ങൾ
ആറു ബൈക്കുകളും ഒപ്പം ഇയോൺ കാറും നിനക്കിപ്പോൾ ഉണ്ടല്ലോ മോനേ..ഇതിന് വേണ്ടി ഇപ്പോൾ വാശി പിടിക്കണോ? അച്ഛൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ പോരെന്ന് മകൻ; ഇത് തത്ക്കാലം നടക്കില്ല..പിന്നീട് നമുക്ക് ആലോചിക്കാമെന്ന് തറപ്പിച്ച് മറുപടി പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസ് വല്ലാതെ നുറുങ്ങി അഖിലേഷ് അജിക്ക്; ഹാർലി ഡേവിഡ്‌സൺ ബൈക്ക് വാങ്ങി നൽകാത്ത തർക്കത്തിനൊടുവിൽ മരണത്തിലൂടെ ഏകമകൻ അച്ഛനെ തോൽപ്പിച്ചു; പോത്തൻകോടിനെ നടുക്കിയ സംഭവം ഇങ്ങനെ
'സ്ത്രീ എന്ന് പറയുന്നത് പുരുഷന്റെ കൃഷിയിടം മാത്രമാണ് എന്നാണ് ഇസ്ലാം പഠിപ്പിക്കുന്നത്; തലയിൽ നിന്ന് തട്ടം ഉതിർന്നു വീണാൽ പോലും അനക്ക് മരിക്കണ്ടേ പെണ്ണെ എന്നാണ് ചോദിക്കുന്നത്; ഡ്രസ്സ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ എന്നുവേണ്ട മൂക്കുത്തി ഇടുന്നതിൽ പോലും മതം കൈകടത്തുന്നു; നൃത്തം ചെയ്തപ്പോൾ അഭിസാരികയായി മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടു; സ്വന്തം ഉമ്മുമ്മയുടെ മയ്യത്തു കാണുന്നതിൽനിന്നു പോലും എന്നെ വിലക്കി'; താൻ എന്തുകൊണ്ട് മതം ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്ന് വ്യക്തമാക്കി ജസ്ല മാടശ്ശേരി
എല്ലാവർക്കും സൗജന്യ ചികിത്സ; സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലേക്ക് മാറ്റിയാലും മൂഴുവൻ പണവും സർക്കാർ കൊടുക്കും; ഒരു കുടുംബത്തിനു വേണ്ട വെള്ളവും വൈദ്യുതിയും ഫ്രീ; വനിതകൾക്ക് സൗജന്യ യാത്ര; ഹൈടെക്ക് ആയതോടെ സ്വകാര്യ സ്‌കൂളുകളിൽ നിന്ന് സർക്കാർ സ്‌കൂളുകളിലേക്ക് കുട്ടികളുടെ കുത്തൊഴുക്ക്; ഇത്രയേറെ സൗജന്യങ്ങൾ കൊടുത്തിട്ടും ഖജനാവിൽ പണം ബാക്കി; സാമ്പത്തിക അത്ഭുതമായി ഡൽഹിയിലെ കെജ്രിവാൾ സർക്കാർ; പിണറായിയും മോദിയും അറിയണം, ഇങ്ങനെയും ഒരു സർക്കാർ ഇന്ത്യയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്!
യോനിയിൽ കമ്പ് കുത്തി കയറ്റിയ നിലയിലുള്ള ആ ചെറിയ കുട്ടിയുടെ മൃതദേഹത്തിന്റെ പോസ്റ്റ്മോർട്ടം കണ്ടുനിൽക്കാൻ പോലും കഴിയില്ലായിരുന്നു; പക്ഷേ ഡോക്ടർക്ക് കർത്തവ്യം നിറവേറ്റിയേ പറ്റൂ; ആ പഴയ ഓർമ്മകളെല്ലാം വീണ്ടും വന്ന ദിവസമാണിന്ന്; കുറ്റം തെളിയിക്കാൻ സാധിക്കാത്തത് സ്റ്റേറ്റിന്റെ പരാജയമാണ്; വാളയാർ സംഭവങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഡോ.ജിനേഷ് പിഎസ് എഴുതുന്നു
ഗർഭിണിയായ ജോമോൾ ജോസഫിന്റെ വയറിന് ചവിട്ടിയും തലയ്ക്ക് കമ്പിവടി കൊണ്ട് അടിച്ചും ആക്രമണം; ഗേറ്റ് പൂട്ടി ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകുന്നത് തടയാനും ഗൂണ്ടകൾ; ആക്രമണം ഫറോഖ് കോളേജിനടുത്തുള്ള ട്രാൻസ്‌മെൻ കിരൺ വൈലശ്ശേരിയുടെ വീട് സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ; ആക്രമണം അഴിച്ചുവിട്ടത് കിരണിന്റെ സഹോദരൻ വി. ജയരാജനടക്കം മുപ്പതോളം പേർ ചേർന്ന്; ജോമോൾ മെഡിക്കൽ കോളേജ് ഐസിയുവിൽ
ജയറാമിന്റെ മകൾ അമ്മ പാർവ്വതിക്കൊപ്പം കല്ല്യാണത്തിന് പോയപ്പോൾ പാവടയും ഉടുപ്പും ഒക്കെ ധരിക്കാൻ മറന്നു പോയതാണോ? പാർവ്വതിക്കൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന ചിത്രം ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ പങ്കു വച്ച മാളിവകയ്‌ക്കെതിരെ കടുത്ത സൈബർ ആക്രമണം; സദാചാരവാദികളെ ചൊടിപ്പിച്ചത് കാലിന്മേൽ കാലെടുത്ത് വച്ചിരിക്കുന്ന ഫോട്ടോയിൽ വസ്ത്രം ഒട്ടും കാണാനാവാത്തത്; സാരിയിൽ സുന്ദരിയായി ഇരിക്കുന്ന പാർവ്വതിയെ ചൂണ്ടികാട്ടി അമ്മയെ കണ്ടു പഠിക്കൂവെന്ന് ഉപദേശിച്ച് സോഷ്യൽ മീഡിയ
നിയമോപദേശം തേടലിന് കാരണം 'കുമ്മനം രാജശേഖരൻ'; മിസോറാമിന്റെ മുൻ ഗവർണ്ണർ വികാരം ആളിക്കത്തിക്കുമെന്ന സ്‌പെഷ്യൽ ബ്രാഞ്ച് റിപ്പോർട്ട് നിർണ്ണായകമായി; നിലയ്ക്കൽ സമര നായകനോടുള്ള കളി സുരേന്ദ്രനെ തൊട്ടതു പോലെയാകില്ലെന്ന വിലയിരുത്തലും സ്വാധീനിച്ചു; നവോത്ഥാനത്തെ പിണറായി സർക്കാർ തള്ളിപ്പറയാൻ കാരണം നേതൃത്വം ഏറ്റെടുക്കാൻ ആളുണ്ടെന്ന ഭയം; തീർത്ഥാടനം സുഗമമാക്കാൻ സർക്കാർ മുന്നിട്ടിറങ്ങുന്നതിന്റെ പിന്നാമ്പുറ സംസാരത്തിൽ നിറയുന്നത് കുമ്മനം ഇഫക്ട്
കിമ്മിന്റെ യുദ്ധ ഭ്രാന്തിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത് ഹിരോഷിമയിൽ വീണ ബോംബിന്റെ 17 ഇരട്ടി ശക്തിയുള്ള ഹൈഡ്രജൻ ബോംബ്; ഇതുമൂലമുണ്ടായ തുടർച്ചയായ ഭൂചലനങ്ങളും മണ്ണിടിച്ചിലുകളും മരിച്ചത് നിരവധിപേർ; ഭൂമിക്കടിയിലെ ഘടനമാറിയതു മൂലം അഗ്നി പർവതം പോലും പൊട്ടാൻ ഒരുങ്ങുന്നവെന്നും ഐസ്ആർഒയുടെ പഠനം; ഇത് കൂടംകുളം നിലയത്തിനുനേരെ പോലും സൈബർ ആക്രമണം നടത്തിയതിന് മധുര പ്രതികാരവും; യുഎസിനു പോലും കഴിയാത്ത ഉത്തര കൊറിയൻ രഹസ്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തി ഇന്ത്യ ലോകത്തെ ഞെട്ടിക്കുമ്പോൾ
അടുത്താൽ പിരിയാൻ കഴിയാത്ത ഒരുതരം മാസ്മരികത ജോളിയിലുണ്ട്; ഭാര്യാ-ഭർത്താക്കന്മാരെ പോലെയാണ് കഴിഞ്ഞതെങ്കിലും എല്ലാം രഹസ്യമായായിരുന്നു; ദാമ്പത്യ വിഷയത്തിൽ ഭർത്താവ് പരാജയമെന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ കൂടുതൽ കൂടുതൽ അടുത്തു; മഞ്ചാടിയിൽ മാത്യു തങ്ങളുടെ സ്വൈര്യവിഹാരത്തിന് എതിരു നിന്ന ആൾ; ഷാജുവിനെ കെട്ടിയിട്ടും ബന്ധം തുടർന്നു; ജോളിയിലെ വശ്യത മൂലം ഒന്നിനേയും എതിർക്കാൻ കഴിഞ്ഞതുമില്ല; ജോളിയെ വെട്ടിലാക്കി അടുപ്പക്കാരൻ ഷാജിയുടെ മൊഴിയും